Switch sieciowy - jaki przełącznik sieciowy wybrać do domu, firmy i kamer

Switch i przełącznik sieciowy to to samo urządzenie; polska nazwa pojawia się w specyfikacjach i przetargach, angielska w sklepach i na forach. Samo słowo "switch" bywa mylące, bo tak samo nazywa się konsola do gier, przełącznik w klawiaturze mechanicznej i przełącznik HDMI, dlatego w wyszukiwaniu warto dodawać "sieciowy", "LAN" albo "ethernet".

Router łączy sieć domową z internetem: dostaje adres od operatora, rozdaje adresy urządzeniom (DHCP), pilnuje zapory i zwykle nadaje Wi-Fi. Switch niczego z tego nie robi - powiela porty i przesyła ramki między urządzeniami w tej samej sieci. Dlatego "switch do internetu" czy "switch do routera" to w praktyce switch podłączony jednym kablem do wolnego gniazda LAN w routerze, który zamienia jedno gniazdo na kilka lub kilkanaście. Internet nie staje się przez to szybszy, ale każde urządzenie dostaje własny port.

Hub, czyli koncentrator, wysyłał każdy pakiet do wszystkich portów naraz i dzielił pasmo między wszystkich użytkowników; dziś praktycznie nie występuje. Rozgałęźnik RJ45 (rozdzielacz w kształcie litery Y) nie jest urządzeniem aktywnym - dzieli żyły jednego kabla na dwa łącza 100 Mb/s i wymaga drugiego rozgałęźnika po drugiej stronie. Jeśli potrzebujesz więcej gniazd w pokoju, właściwym rozwiązaniem jest mały switch, a nie rozgałęźnik.

Do budowy sieci od strony internetu służą routery, a za zasięg bezprzewodowy odpowiadają access pointy. Switch jest elementem, który spina je kablem.

Podział na trzy podkategorie odpowiada trzem pytaniom, które warto zadać przed zakupem: czy podłączane urządzenia mają być zasilane z kabla, czy sieć trzeba będzie dzielić i nadzorować, czy wystarczy dołożyć porty. Switch PoE może być jednocześnie zarządzalny albo niezarządzalny, więc grupy częściowo się przenikają - modele z PoE są zebrane w jednym miejscu, bo to zasilanie najczęściej decyduje o wyborze.

W asortymencie najliczniejsze są switche PoE (33 modele), potem zarządzalne bez PoE (19) i niezarządzalne bez PoE (9). Jeśli nie wiesz, którą grupę wybrać, zacznij od pytania o zasilanie: kamera IP lub access point przy suficie prawie zawsze przemawia za PoE.

Switch niezarządzalny nie ma panelu konfiguracji: każdy port jest w tej samej sieci, prędkość i tryb pracy portu ustalają się automatycznie, a jedyną informacją zwrotną są diody. Dla kilku komputerów, telewizora i konsoli to wszystko, czego potrzeba. Proste modele i tak obsługują priorytet ruchu IEEE 802.1p i oszczędzanie energii IEEE 802.3az, co widać w kartach na przykład 5-portowego switcha D-Link Gigabit.

Switch zarządzalny ma panel przez przeglądarkę albo aplikację i pozwala wydzielić sieci wirtualne (VLAN, IEEE 802.1Q), np. osobno kamery, osobno goście, osobno księgowość, zobaczyć, który port ma błędy, wyłączyć port zdalnie, połączyć dwa kable w jedno szybsze łącze (LACP) i zablokować pętlę. Wersje "smart" (np. seria D-Link DGS-1210) mają okrojony, ale wystarczający dla małej firmy zestaw funkcji; modele z warstwą 3 (Layer 3) potrafią dodatkowo przekazywać ruch między VLAN-ami bez routera.

Szczegółowe porównanie, ustawienia VLAN i różnice warstwy 2 i 3 są opisane w podkategorii switchy zarządzalnych oraz w poradniku switch zarządzalny czy niezarządzalny do kamer IP. Krótka reguła: do domu i jednego pomieszczenia wystarczy niezarządzalny; gdy w sieci są kamery, goście i pracownicy jednocześnie albo sieć ma więcej niż jeden switch, opłaca się zarządzalny.

PoE (Power over Ethernet) to zasilanie przez skrętkę: switch podaje napięcie na te same pary żył, którymi płyną dane, więc kamera, access point czy wideodomofon nie potrzebuje gniazdka ani zasilacza przy sobie. Przy wyborze liczą się trzy rzeczy: ile portów ma PoE (nie zawsze wszystkie), jaki jest łączny budżet mocy switcha w watach i jaki standard obsługują porty.

Te parametry, standardy 802.3af, at i bt, dobór budżetu mocy do liczby kamer i funkcje typowe dla monitoringu, jak tryb EXTEND czy watchdog, opisuje kategoria switche PoE do kamer i access pointów oraz poradnik jak dobrać liczbę portów i mocy switcha PoE. Jeśli zasilić trzeba tylko jedno lub dwa urządzenia przy zwykłym switchu, alternatywą jest zasilacz lub adapter PoE (injector) wpięty w kabel.

Liczba w nazwie modelu zwykle oznacza wszystkie gniazda, łącznie z tym, które połączy switch z routerem. Switch 5-portowy daje więc 4 nowe gniazda, 8-portowy - 7. Producenci podają też zapisy w rodzaju "16+2" albo "24+2": pierwsza liczba to porty dla urządzeń, druga to porty uplink, którymi switch łączy się z resztą sieci.

Fraza "switch 2 porty" zwykle dotyczy dwóch portów uplink w switchu PoE, a nie switcha z dwoma gniazdami - takich urządzeń praktycznie się nie produkuje, bo najmniejszy sensowny switch ma 5 portów.

Policz każde urządzenie, które ma lub będzie miało kabel: komputery, telewizory, konsole, dekodery, drukarki, NAS, access pointy, kamery, rejestrator, centralę alarmową, stację pogodową. Dodaj jeden port na połączenie z routerem, a do wyniku dolicz około 25-30 procent zapasu, bo porty kończą się szybciej, niż się wydaje. Jeśli wynik wypada tuż nad progiem (np. 9 portów), wybierz następny rozmiar zamiast drugiego małego switcha - każdy kolejny switch to dodatkowy zasilacz, punkt awarii i kabel między nimi.

Prędkość portu określa, ile danych może przejść jednym kablem w jedną stronę. W praktyce kopiowanie plików osiąga zwykle około 90 procent wartości nominalnej, więc port 1 Gb/s daje około 110 MB/s, a port 100 Mb/s około 11 MB/s. Switch pracuje zawsze z prędkością najwolniejszego elementu łącza: gdy laptop ma kartę 1 Gb/s, port 2,5 Gb/s nie przyspieszy go.

Dla nowej sieci w domu i biurze minimum to switch gigabitowy: porty 10/100 Mb/s mają sens wyłącznie przy kamerach, bo strumień wideo zajmuje zwykle kilka megabitów na sekundę. Dlatego wiele switchy PoE do monitoringu ma porty kamer 100 Mb/s i tylko porty uplink 1 Gb/s - w kartach DVX widać to w zapisie "FE" przy portach PoE i "1000Mbps" przy uplinkach.

Multi-gigabit to porty RJ45, które poza 1 Gb/s potrafią pracować z prędkością 2,5 Gb/s, a niektóre także 5 i 10 Gb/s (standard IEEE 802.3bz). Switch 2.5G ma sens, gdy masz co najmniej dwa urządzenia, które tę prędkość obsłużą: router z portem 2,5G i internet światłowodowy powyżej 1 Gb/s, access point Wi-Fi 6, 6E albo 7, serwer NAS z kartą 2,5G, komputer z taką kartą. Jedno urządzenie 2,5G w sieci złożonej z gigabitowych nie zyska nic.

Najprostsze multi-gigabitowe switche niezarządzalne to D-Link 5 portów Multi-Gigabit i jego 8-portowa wersja; obie mają według kart 802.3bz, IGMP i kontrolę przepływu. W sieciach z zarządzaniem porty 2,5 GbE mają m.in. UniFi USW-Pro-HD-24 (22 porty 2,5 GbE, 2 porty 10 GbE i 4 sloty SFP+). Do starych kabli kategorii 5e 2,5G zwykle działa na pełnej długości, więc modernizacja rzadko wymaga wymiany okablowania.

Porty 10 Gb/s występują w dwóch postaciach: jako gniazda RJ45 (10GBASE-T) dla zwykłej skrętki i jako sloty SFP+ dla modułów światłowodowych lub kabli DAC. W małych sieciach 10G najczęściej łączy switch z NAS-em, serwerem albo drugim switchem, a resztę urządzeń zostawia na 1G lub 2,5G. Taką rolę pełnią switche z 2-4 portami SFP+ na uplink, np. D-Link DGS-1510-20 (16 portów Gigabit, 2 SFP i 2 SFP+ 10G) czy D-Link DGS-1250-28X (24 porty Gigabit, 4 SFP+).

Gdy więcej urządzeń potrzebuje 10G, wybiera się switch z wieloma portami 10 GbE, jak kompaktowy UniFi USW-Flex-XG (4 porty 10 GbE RJ45 i 1 port GbE, zasilany z PoE+ lub USB-C) albo modele rack z serii UniFi EnterpriseXG i Pro XG. Porty 10GBASE-T grzeją się bardziej niż gigabitowe, więc mocniejsze modele mają wentylatory - warto to uwzględnić, jeśli switch stanie w pokoju.

Switch nie przyspieszy sieci, jeśli kabel nie przeniesie danej prędkości. Długość jednego odcinka skrętki miedzianej od switcha do urządzenia nie powinna przekraczać 100 m - to limit standardu Ethernet, a nie konkretnego producenta. Dłuższe odcinki łączy się światłowodem przez porty SFP albo kolejnym switchem.

Do podłączeń przy biurku i w szafie używa się gotowych patchcordów, a do instalacji w ścianach i między budynkami - skrętki na metry zakończonej gniazdami lub wtykami RJ45. Różnice między kategoriami i rodzajami żył opisuje poradnik jak wybrać kabel internetowy.

Port SFP to gniazdo na wymienny moduł: światłowodowy (jednomodowy lub wielomodowy) albo miedziany RJ45. SFP pracuje z prędkością 1 Gb/s, SFP+ - 10 Gb/s, a SFP28 w switchach szkieletowych - 25 Gb/s. Port "combo" to para gniazd RJ45 i SFP, z której w danej chwili działa tylko jedno - tak opisane są 4 porty w switchach D-Link DGS-1210-20, -28 i -52. Moduły kupuje się osobno; dobór długości fali, zasięgu i typu złącza opisuje kategoria moduły SFP.

Fraza "switch sfp 16 port" najczęściej oznacza switch z 16 portami miedzianymi i co najmniej jednym slotem SFP, a nie 16 slotów światłowodowych. Przykładem jest switch PoE DVX S16P2G1S - 16 portów PoE, 2 uplinki 1 Gb/s i 1 slot SFP w obudowie 1U. Switch z samymi slotami SFP to urządzenie agregujące, np. UniFi Enterprise Campus Aggregation z 48 portami SFP28 25G i 6 portami 100G.

SFP warto mieć, gdy sieć trzeba przeprowadzić do drugiego budynku, garażu lub na halę dalej niż 100 m, gdy kabel biegnie obok linii energetycznych albo na zewnątrz, gdzie światłowód nie przenosi przepięć. Kiedy dopłata za uplink 1 Gb/s i SFP się zwraca w monitoringu, wyjaśnia wpis switch PoE z uplinkiem 1 Gb/s i SFP.

Uplink to łącze switcha z resztą sieci. W switchu niezarządzalnym każdy port może być uplinkiem: porty z automatycznym wykrywaniem MDI/MDI-X (w kartach D-Link opisane jako "MDI/MDI-X switch") same dopasowują się do kabla, więc nie potrzeba kabla krosowanego. W switchach z oznaczeniem "+2" lub z gniazdami SFP uplink to szybszy port, przez który przechodzi ruch wszystkich pozostałych.

Przy łączeniu kilku switchy pilnuj trzech zasad. Po pierwsze, łącz je w gwiazdę lub łańcuch, nigdy w zamknięty krąg - pętla bez obsługi protokołu STP lub ochrony przed pętlą (loop protection) potrafi w kilka sekund zablokować całą sieć. Po drugie, uplink powinien być co najmniej tak szybki jak najszybsze porty dostępowe razem z zapasem; 16 kamer po 4 Mb/s to około 64 Mb/s i port 1 Gb/s wystarcza z naddatkiem, ale 8 komputerów kopiujących pliki na NAS potrzebuje 2,5G lub 10G. Po trzecie, w sieci powinien być jeden serwer DHCP, zwykle router; drugi router wpięty jako "switch" musi mieć wyłączone DHCP albo pracować w trybie access pointa.

Karty switchy podają kilka liczb, które pomagają porównać modele o tej samej liczbie portów.

• Przepustowość przełączania (switching capacity) - suma ruchu, jaki switch przeniesie naraz w obu kierunkach. W dobrym switchu jest równa co najmniej podwojonej sumie prędkości portów, dzięki czemu wszystkie porty mogą pracować pełną prędkością jednocześnie (non-blocking). Przykładowo switch DVX S16P2G1S z portami 16 x 100 Mb/s, 2 x 1 Gb/s i 1 x SFP ma według karty 5,6 Gb/s.
• Tablica adresów MAC - ile urządzeń switch zapamięta. Małe modele mają 2K-4K wpisów (np. 2K w 5-portowym D-Link), modele dla firm 8K-16K, a rozbudowane modele UniFi 32K-128K. Dla domu każda z tych wartości jest z dużym zapasem.
• Metoda przełączania store and forward - switch odbiera całą ramkę, sprawdza ją i dopiero przesyła dalej, więc nie przenosi uszkodzonych pakietów. Tak pracują wszystkie switche D-Link w kategorii.
• Bufor pakietów - pamięć na chwilowe szczyty ruchu, od około 1,5 MB w modelach biurowych do 24 MB w switchach agregujących. Większy bufor pomaga przy ruchu z szybkich portów do wolniejszych.
• Jumbo frames - obsługa większych ramek, przydatna przy kopiowaniu dużych plików na NAS i w sieciach pamięci masowej.

Obudowa decyduje, gdzie switch można postawić, czy będzie słychać wentylator i jak łatwo go chłodzić.

Część 16- i 24-portowych modeli ma uszy montażowe w zestawie i można je postawić na półce albo przykręcić w szafie - warto to sprawdzić w karcie przed zakupem. Kompaktowe switche UniFi Flex Mini i Flex XG mogą być zasilane z portu PoE innego switcha, co pozwala postawić je tam, gdzie jest kabel, ale nie ma gniazdka.

Szafy teleinformatyczne mają szerokość montażową 19 cali (około 48 cm z uszami), a wysokość mierzy się w jednostkach U; 1U to 44,45 mm. Prawie wszystkie switche rack w kategorii mają wysokość 1U, więc przy planowaniu szafy decyduje głównie głębokość. Przykłady z kart: switch DVX S16P2G1S ma 315 x 185 x 44 mm, UniFi Pro Max 16 ma 325 mm głębokości, a switche UniFi Enterprise Campus 24S i 48S mają 496 mm głębokości i ważą ponad 9 kg - takie urządzenie wymaga szafy stojącej i szyn albo półki.

Przy wyborze switcha do szafy rack sprawdź: czy w zestawie są uszy 19", czy porty są z przodu, a zasilanie z tyłu, czy kierunek przepływu powietrza zgadza się z wentylacją szafy oraz ile wolnego miejsca zostaje nad i pod urządzeniem. Nad switchem zwykle montuje się panel krosowy, a między nimi organizer kabli, żeby krótkie patchcordy łączyły porty bez plątaniny. W szafie z monitoringiem switch PoE oddaje do środka kilkadziesiąt do kilkuset watów ciepła, więc szafa wisząca bez wentylatora szybko się nagrzewa.

W domu switch rozwiązuje zwykle jeden problem: router ma 3-4 gniazda LAN, a urządzeń z kablem jest więcej. Dla takiej potrzeby wystarczy switch niezarządzalny 5- lub 8-portowy z portami 1 Gb/s, postawiony tam, gdzie jest najwięcej sprzętu - przy telewizorze albo przy biurku. Jeden kabel od routera do switcha zastępuje kilka kabli przeciąganych przez mieszkanie.

Dom z okablowaniem strukturalnym, w którym kable z pokoi schodzą do jednej szafki, potrzebuje switcha 16- lub 24-portowego. Jeśli w planie są kamery albo access pointy na sufitach, rozważ od razu switch PoE zamiast osobnych zasilaczy. Zarządzanie w domu przydaje się, gdy chcesz odseparować kamery i urządzenia inteligentnego domu od komputerów - wtedy sprawdzi się małe urządzenie smart, np. 5- lub 8-portowy D-Link z obsługą VLAN.

Zwykły gigabitowy switch zużywa niewiele energii: według karty 5-portowy D-Link pobiera maksymalnie 2,01 W, a 8-portowy 4,5 W, co przy pracy całodobowej daje kilkanaście do kilkudziesięciu kilowatogodzin rocznie.

"Switch do światłowodu" w wyszukiwarkach oznacza dwie różne rzeczy. Pierwsza to switch za routerem w domu z internetem światłowodowym: światłowód operatora kończy się na terminalu ONT lub routerze, a switch dostaje zwykły kabel RJ45. Przy pakiecie do 1 Gb/s wystarcza switch gigabitowy; przy pakietach 2 Gb/s i szybszych potrzebny jest router z portem 2,5G lub 10G i switch multi-gigabit, inaczej łącze zostanie przycięte do 1 Gb/s na pierwszym porcie gigabitowym.

Druga to switch z portami SFP, do którego wpina się światłowód własnej sieci - np. łącze do budynku gospodarczego. Wtedy potrzebny jest switch z co najmniej jednym slotem SFP i para modułów dobranych do rodzaju włókna. Z internetem satelitarnym, takim jak Starlink, switch łączy się tak samo jak z każdym routerem: przez port LAN routera lub przez adapter ethernetowy, jeśli zestaw go wymaga. Sam switch nie rozwiązuje ograniczeń operatora, takich jak brak publicznego adresu IP.

Switch do kamer to w praktyce prawie zawsze switch PoE do kamer: jeden kabel doprowadza do kamery obraz i zasilanie, a cały system można podtrzymać jednym zasilaczem awaryjnym przy switchu. W systemach z rejestratorem kamery wpina się do switcha, a switch jednym portem uplink łączy się z rejestratorem NVR i routerem. Rejestratory z wbudowanymi portami PoE obsługują zwykle 4-8 kamer w pobliżu; przy większej liczbie albo dalszych kamerach switch jest prostszy w rozbudowie.

Do kamer IP PoE wystarczają porty 100 Mb/s; liczy się budżet mocy, liczba portów z zapasem i szybki uplink do rejestratora. Funkcje przydatne w monitoringu, jak tryb EXTEND (dłuższe odcinki kabla kosztem prędkości) i watchdog (automatyczny restart zawieszonej kamery), są omówione w kategorii switchy PoE. Plan całego systemu, od wyboru kamer IP po miejsce na rejestrator, warto mieć przed wyborem switcha, bo liczba kamer i odległości przesądzają o modelu.

W biurze switch obsługuje komputery, drukarki, telefony, access pointy i często serwer lub NAS. Dla 5-20 stanowisk standardem jest switch zarządzalny typu smart z 24 portami gigabitowymi i 2-4 portami SFP lub SFP+ na uplink, montowany w szafie rack. Zarządzanie pozwala wydzielić sieć gości, telefony i kamery, sprawdzić, który port generuje błędy, i odciąć urządzenie zdalnie bez wchodzenia do szafy.

Gdy firma ma kilka pięter lub budynków, sieć buduje się warstwami: switche dostępowe przy stanowiskach, połączone światłowodem lub 10G z jednym switchem głównym (szkieletowym). Modele stakowalne, jak D-Link DGS-1510, można połączyć w stos zarządzany jak jedno urządzenie. W firmie warto też policzyć porty pod access pointy z PoE i zostawić rezerwę na kolejne stanowiska - wymiana switcha na większy po roku kosztuje więcej niż zapas kupiony od razu.

Sieć Wi-Fi z kilkoma access pointami działa najlepiej, gdy każdy punkt ma kabel do switcha, a nie łączy się bezprzewodowo jak mesh. Access pointy sufitowe są zwykle zasilane z PoE, więc switch PoE upraszcza montaż. Dla nowych access pointów Wi-Fi 6E i Wi-Fi 7 port 2,5G pozwala wykorzystać ich możliwości przy wielu klientach naraz.

Switche Ubiquiti UniFi są zarządzane z tej samej aplikacji co bramy i access pointy UniFi, dzięki czemu VLAN-y, sieci gości i aktualizacje ustawia się w jednym miejscu. Wymaga to jednak kontrolera: bramy UniFi z wbudowaną aplikacją, osobnego urządzenia albo programu na komputerze. Do łączenia dwóch bram z jednym łączem operatora służą specjalne switche WAN, np. UniFi USW-WAN z 3 portami SFP+. Jeśli sieć ma pracować bez kontrolera, prostszy będzie switch zarządzany przez przeglądarkę.

Switch pracuje całą dobę, więc warto sprawdzić trzy rzeczy. Pobór energii: małe switche bez PoE pobierają pojedyncze waty (2,01 W dla 5-portowego D-Link, 4,5 W dla 8-portowego), UniFi USW-48 z 48 portami - według karty 45 W, a switch agregujący z portami 25G i 100G - 340 W. W switchach PoE dominującą częścią jest moc oddawana do kamer i access pointów.

Hałas: obudowy biurkowe i większość modeli 1U do 24 portów bez PoE chłodzą się pasywnie i są ciche. Wentylatory mają zwykle switche z dużym budżetem PoE, z wieloma portami 10G i modele szkieletowe; taki switch nie powinien stać w sypialni ani w gabinecie. Ciepło: zostaw kilka centymetrów wolnej przestrzeni po bokach obudowy, nie stawiaj switcha na routerze ani w zamkniętej szafce RTV bez przewiewu. Przegrzany switch zaczyna gubić połączenia, a jego zasilacz szybciej się zużywa.

Gdy brakuje prądu, przestaje działać cała sieć, a w systemach PoE także kamery i access pointy. Switch z kamerami, router i rejestrator warto podłączyć do jednego zasilacza awaryjnego UPS; jego moc dobiera się do sumy poboru wszystkich urządzeń razem z mocą PoE. Wyliczenia na przykładach podaje wpis UPS do monitoringu - ile VA i ile minut.

Kable wychodzące na zewnątrz budynku, do kamer na elewacji czy do garażu, mogą wprowadzić do switcha przepięcie z wyładowania atmosferycznego. Ochronę daje światłowód zamiast miedzi na odcinkach między budynkami, ograniczniki przepięć LAN i PoE oraz prawidłowe uziemienie szafy; szczegóły opisuje poradnik ochrona przeciwprzepięciowa monitoringu.

Większość problemów z siecią przewodową wynika z okablowania, a nie z samego switcha. Zanim wymienisz urządzenie, przełóż kabel na inny port i podłącz inne urządzenie do tego samego kabla - jeśli usterka idzie za kablem, winny jest kabel lub wtyk.

W kategorii są trzy grupy producentów, które odpowiadają różnym potrzebom.

• D-Link - od prostych switchy biurkowych 5 i 8 portów (także z metalową obudową i w wersji multi-gigabit), przez niezarządzalne 16 i 24 porty, po serie smart DGS-1100, DGS-1210, DGS-1250 i stakowalne DGS-1510 z portami SFP+ 10G. Zarządzanie przez przeglądarkę, bez kontrolera.
• Ubiquiti UniFi - switche Flex, Flex Mini, Lite, Ultra, Pro, Pro Max, Pro HD, Pro XG oraz Enterprise, Enterprise Campus i Aggregation, a także switche WAN. Wspólne zarządzanie z bramami i access pointami UniFi, szeroki wybór portów 2,5G, 10G i 25G.
• DVX - switche PoE projektowane pod monitoring: 4+2, 8+2, 16+2 i 24+2, niezarządzalne, z trybem EXTEND, watchdogiem, a w większych modelach z uplinkami 1 Gb/s i slotem SFP.

Marka ma mniejsze znaczenie niż dopasowanie parametrów. Jeśli sieć już działa na systemie UniFi, kolejny switch z tej rodziny oszczędza konfiguracji; jeśli potrzebny jest prosty, niezależny przełącznik, wystarczy model zarządzany przez przeglądarkę albo niezarządzalny.

Switche to urządzenia trwałe i rynek wtórny jest duży, szczególnie wśród modeli rack z firm. Używany switch niezarządzalny rzadko się opłaca, bo nowe małe modele są tanie i mają porty gigabitowe z oszczędzaniem energii. Używany switch zarządzalny lub PoE może mieć sens w pracowni do nauki, ale warto sprawdzić, czy producent wciąż wydaje aktualizacje oprogramowania, czy wentylatory nie są głośne i zużyte oraz czy zasilacz PoE dostarcza pełną moc. Stare switche z dużych serwerowni bywają głośne i pobierają dużo więcej energii niż nowe odpowiedniki, co przy pracy całodobowej szybko zjada różnicę w cenie.

1. Policz urządzenia z kablem, dodaj 1 port na uplink i około 25-30 procent zapasu.
2. Sprawdź, czy któreś urządzenie ma być zasilane z kabla - jeśli tak, wybieraj wśród switchy PoE.
3. Zdecyduj, czy sieć trzeba będzie dzielić na VLAN-y i nadzorować - jeśli tak, wybierz switch zarządzalny.
4. Dobierz prędkość portów do najszybszych urządzeń i pakietu internetu: 1G, 2,5G lub 10G.
5. Sprawdź kategorię kabli w ścianach i długość najdłuższego odcinka (do 100 m dla miedzi).
6. Jeśli sieć wychodzi do innego budynku lub dalej niż 100 m, wybierz model z portem SFP i dobierz moduły.
7. Ustal miejsce: biurko, ściana, szafa rack - i sprawdź głębokość oraz uszy 19".
8. Sprawdź chłodzenie: wentylator czy pasywne, jeśli switch stanie w pokoju.
9. Zaplanuj zasilanie awaryjne dla switcha, routera i rejestratora.
10. Przy rozbudowie istniejącej sieci UniFi lub zarządzanej sprawdź zgodność z obecnym kontrolerem.