Karty pamięci micro SD klasy 10 - karta 64, 128 i 256 GB do kamery i telefonu

SD to pełnowymiarowa karta o wymiarach 32 x 24 mm, używana w aparatach i laptopach. microSD ma 15 x 11 mm i pasuje do telefonów, kamer i dronów. Oznaczenie TF (TransFlash) to starsza nazwa karty microSD, która przetrwała w opisach czytników i kamer: gniazdo TF przyjmie każdą kartę microSD.

Dopiski SDHC i SDXC mówią o pojemności i systemie plików. SDHC to karty od 4 do 32 GB, SDXC od ponad 32 GB do 2 TB, a SDUC jeszcze większe. Urządzenie z gniazdem tylko SDHC nie odczyta karty SDXC, nawet jeśli wtyk pasuje, dlatego przy starszym sprzęcie sprawdź w instrukcji, czy obsługuje SDXC. Wszystkie karty z tej kategorii to microSDXC.

Według kart produktów wszystkie trzy obsługują systemy plików FAT32 i exFAT, mają czarny kolor i adapter SD w zestawie. Różnią się tylko pojemnością, więc wybór sprowadza się do pytania, ile danych ma się zmieścić i ile obsługuje urządzenie. Przegląd wszystkich nośników, od dysków po karty, jest w kategorii nadrzędnej dyski i pamięci przenośne, razem z tabelą oznaczeń U1, U3, V30, A1 i A2.

Klasa 10 (Class 10, symbol C10 w okręgu) to gwarantowana minimalna prędkość zapisu ciągłego: 10 MB/s. Nie jest to prędkość maksymalna, tylko dolna granica, poniżej której karta nie powinna spaść przy nagrywaniu filmu jednym strumieniem. Dla kamery monitoringu, wideorejestratora czy telefonu nagrywającego Full HD to wystarczający zapas, bo taki obraz zapisuje się zwykle z przepływnością od kilku do kilkunastu megabitów na sekundę, czyli od około 0,5 do 2 MB/s.

Karty Goodram według kart produktów zapisują do 10 MB/s, czyli dokładnie na poziomie klasy 10. Oznaczenie U1 na innych kartach znaczy to samo co klasa 10, a U3 i V30 to minimum 30 MB/s. W wyszukiwarce klasa 10 występuje też jako "karta SD class 10", "micro SD 10 class" czy z literówką "karda SD class 10": wszystkie oznaczają to samo.

Odczyt do 100 MB/s wynika z interfejsu UHS-I, czyli szyny danych, która pozwala przesłać do około 104 MB/s. Tę prędkość zobaczysz przy kopiowaniu zdjęć i filmów z karty na komputer, ale tylko w czytniku obsługującym UHS-I i podłączonym do portu USB 3.0. W starym czytniku USB 2.0 odczyt spadnie do kilkudziesięciu MB/s.

Zapis do 10 MB/s ogranicza samą kartę, nie czytnik. Przy kopiowaniu 10 GB filmów z komputera na kartę trzeba więc liczyć się z czasem rzędu kilkunastu minut. W kamerach to bez znaczenia, bo nagrywają powoli i bez przerwy, ale przy wgrywaniu dużej biblioteki muzyki lub map do telefonu przygotuj się na dłuższe kopiowanie.

Czas nagrania zależy od przepływności, czyli liczby megabitów zapisywanych na sekundę. Jedna godzina przy 1 Mb/s to około 0,45 GB. Do obliczeń przyjęto pojemność widoczną w systemie: około 59 GB, 119 GB i 238 GB.

Kamera monitoringu nagrywająca bez przerwy z przepływnością 2 Mb/s zapełni kartę 128 GB w około 5,5 doby, a potem nadpisuje najstarsze nagrania. Przy nagrywaniu tylko po wykryciu ruchu ten sam czas wydłuża się zwykle kilkukrotnie. Przepływność swojej kamery sprawdzisz w ustawieniach strumienia w aplikacji. Ostatni wiersz tabeli pokazuje też, że przy 50 Mb/s karta klasy 10 jest za wolna: taki strumień wymaga zapisu ponad 6 MB/s ciągle, z zapasem na skoki, czyli U3.

Karta microSD 64 GB to najczęściej wybierana pojemność do kamer Wi-Fi, wideorejestratorów i prostych telefonów. Przy kamerze monitoringu mieści zwykle kilka dni nagrań ciągłych albo kilka tygodni nagrań po wykryciu ruchu, a w wideorejestratorze kilkanaście godzin jazdy w Full HD. W telefonie to miejsce na około 15 tysięcy zdjęć lub kilka godzin filmów.

Mniejsza karta ma jedną zaletę przy monitoringu: kamera przegląda i nadpisuje mniejszą przestrzeń, a nagrania łatwiej przejrzeć. Jeśli zależy Ci na dłuższym archiwum, wybierz 128 GB, ale tylko wtedy, gdy urządzenie obsługuje tę pojemność.

Karta microSD 128 GB to w praktyce górna granica dla wielu kamer monitoringu. W kartach kamer DVX w kategorii kamery IP WiFi i kamery na kartę SIM gniazdo microSD jest opisane jako obsługujące karty do 128 GB, na przykład w obrotowej kamerze DVX B8 8 MPx i kamerze solarnej LTE DVX B4F4G.

Karta większa niż limit kamery nie zostanie rozpoznana albo kamera zgłosi błąd formatowania. Dlatego do tych modeli wybieraj 64 lub 128 GB. Jak dobrać kartę do kamery i ile gigabajtów potrzeba, opisują wpisy jaka karta pamięci do kamery Wi-Fi i jaka karta SD do kamery monitoringu.

Karta microSD 256 GB ma sens w telefonie z gniazdem microSDXC, w tablecie, w konsoli przenośnej, w kamerze sportowej nagrywającej Full HD i w urządzeniach, których instrukcja wprost wymienia 256 GB lub więcej. To dobra pojemność na zdjęcia i filmy z wakacji, mapy offline, muzykę i filmy do oglądania w podróży.

W kamerach monitoringu z limitem 128 GB taka karta nie zadziała, a w części wideorejestratorów karta 256 GB działa, ale po zapełnieniu dłużej się formatuje. Sprawdź limit w instrukcji przed zakupem: ta jedna informacja rozstrzyga o wyborze częściej niż prędkość.

Wideorejestrator nagrywa w pętli: dzieli zapis na kilkuminutowe pliki i usuwa najstarsze, gdy karta się zapełni. Pliki zablokowane po wykryciu uderzenia czujnikiem przyspieszenia nie są nadpisywane, dlatego po kilku zdarzeniach zajmują część miejsca. Do rejestratora Full HD wystarczy karta klasy 10 o pojemności 64 lub 128 GB, zależnie od limitu urządzenia.

W samochodzie karta pracuje w trudnych warunkach: latem za przednią szybą temperatura przekracza często 60°C, a zimą spada poniżej zera. Formatuj kartę w rejestratorze co kilka tygodni i raz na jakiś czas sprawdź, czy nagrania się odtwarzają. Karta, która zaczyna gubić pliki, nie daje sygnału przed awarią, a nagranie z kolizji jest potrzebne właśnie wtedy.

Drony i kamery sportowe nagrywające 4K zapisują zwykle od kilkudziesięciu do ponad 100 Mb/s, czyli kilka do kilkunastu megabajtów na sekundę. Producenci tych urządzeń zalecają karty z oznaczeniem U3 lub V30, czyli z minimalnym zapisem 30 MB/s. Karta klasy 10 zapisuje do 10 MB/s, więc przy 4K z wysoką przepływnością urządzenie może przerwać nagrywanie albo zgłosić, że karta jest za wolna.

Karty Goodram z tej kategorii sprawdzą się w dronie i kamerze sportowej nagrywającej Full HD z niższą przepływnością oraz do zdjęć. Do 4K, zwolnionego tempa w wysokiej rozdzielczości i zdjęć seryjnych w formacie RAW wybierz kartę U3 lub V30.

Aparaty fotograficzne mają zwykle gniazdo na pełnowymiarową kartę SD. Adapter z zestawu zamienia kartę microSD w kartę SD: wsuwasz kartę do adaptera i adapter do aparatu. To wygodne, gdy jedną kartą obsługujesz telefon, aparat i laptop.

Adapter ma na boku suwak blokady zapisu. Przesunięty w dół, w stronę styków, blokuje zapis i usuwanie plików, a aparat albo komputer zgłasza wtedy, że karta jest chroniona. Gdy nie da się zapisać zdjęć, najpierw sprawdź ten suwak. Do zdjęć seryjnych w aparacie z dużą matrycą karta klasy 10 wolniej opróżnia bufor aparatu, więc seria zatrzyma się wcześniej niż na karcie U3.

Pierwszy Nintendo Switch obsługuje karty microSDXC, więc karty Goodram nadają się do przechowywania gier i zrzutów ekranu. Prędkość odczytu UHS-I wpływa na czas wczytywania gier zainstalowanych na karcie. Nintendo Switch 2 do gier na karcie wymaga kart microSD Express, a zwykłe karty UHS-I służą w nim tylko do kopiowania zrzutów ekranu i nagrań, więc do nowej konsoli te karty nie zastąpią karty Express.

W tabletach z Androidem karta 128 lub 256 GB to miejsce na filmy do oglądania offline, zdjęcia i dokumenty. Aplikacje lepiej zostawić w pamięci wewnętrznej, bo do instalacji aplikacji na karcie potrzebna jest karta z oznaczeniem A1 lub A2.

Najczęstsze zastosowania i wymagania. Pojemność zawsze ogranicza instrukcja urządzenia, a nie sama karta.

Gdy urządzenie nie ma w instrukcji listy kart, kieruj się dwiema informacjami: obsługiwanym standardem (SDHC czy SDXC) i maksymalną pojemnością. Producent kamery czy rejestratora testuje karty do tej granicy.

Liczba zdjęć zależy od rozdzielczości aparatu i formatu pliku. Orientacyjnie, przy pojemności widocznej w systemie:

Filmy zajmują wielokrotnie więcej miejsca: minuta Full HD z telefonu to zwykle od 100 do 200 MB, a minuta 4K od 300 MB wzwyż. Przy telefonie, który nagrywa dużo filmów, karta zapełnia się głównie wideo.

W telefonie z gniazdem microSD możesz ustawić aparat tak, żeby zapisywał zdjęcia i filmy bezpośrednio na karcie. Opcja zwykle nazywa się lokalizacją zapisu lub miejscem przechowywania i znajdziesz ją w ustawieniach aplikacji aparatu. Dzięki temu pamięć wewnętrzna zostaje dla aplikacji i systemu, a po zapełnieniu karty wymieniasz ją na nową albo kopiujesz zdjęcia na komputer.

W wielu telefonach gniazdo jest hybrydowe: w szufladce mieści się albo druga karta SIM, albo karta microSD. Przed zakupem karty sprawdź, czy nie potrzebujesz drugiego numeru. Przy przenoszeniu karty między telefonami ustaw ją jako pamięć przenośną, a nie wewnętrzną, bo w trybie pamięci wewnętrznej karta jest szyfrowana i działa tylko w jednym telefonie.

1. Przestań zapisywać na karcie. Wyjmij ją z aparatu, telefonu lub kamery. Każde nowe zdjęcie może nadpisać miejsce, w którym leżą usunięte pliki.
2. Podłącz kartę przez czytnik do komputera, bez formatowania, nawet jeśli system o to prosi.
3. Użyj programu do odzyskiwania plików. Darmowe i płatne programy przeszukują kartę i odtwarzają zdjęcia, których spis został usunięty. Odzyskane pliki zapisuj na dysk komputera, nigdy na tę samą kartę.
4. Po szybkim formatowaniu szanse są zwykle duże, po pełnym formatowaniu albo po nagraniu nowych filmów niewielkie.
5. Uszkodzona fizycznie karta, pęknięta lub niewidoczna w żadnym czytniku, wymaga laboratorium odzyskiwania danych.

Karty microSD są odporne na zwykłe sytuacje: kontrola rentgenowska na lotnisku i magnesy nie kasują danych z pamięci flash. Szkodzą im za to zginanie, wilgoć na stykach i wyładowania elektrostatyczne. Przechowuj zapasowe karty w adapterze SD albo w małym pudełku, a nie luzem w kieszeni z kluczami.

Nie wyjmuj karty z urządzenia w trakcie zapisu, bo uszkodzisz ostatni plik lub cały spis plików. W kamerze najpierw odłącz zasilanie albo użyj opcji odłączenia karty w aplikacji. Ważne zdjęcia i nagrania kopiuj z karty na komputer lub dysk zewnętrzny: karta to dobry nośnik roboczy, ale słabe jedyne archiwum.

1. W urządzeniu, w którym karta będzie pracować. Kamera, rejestrator i aparat najlepiej formatują kartę samodzielnie, z opcji w menu lub w aplikacji. Ustawiają wtedy system plików i strukturę folderów, jakiej oczekują.
2. Na komputerze z Windows. Wbudowane narzędzie formatowania nie proponuje FAT32 dla kart większych niż 32 GB i oferuje exFAT. Jeśli urządzenie wymaga FAT32, sformatuj kartę w nim albo bezpłatnym programem do formatowania kart SD.
3. Pełne czy szybkie. Szybkie formatowanie usuwa spis plików, pełne sprawdza całą kartę i trwa dłużej, przy zapisie 10 MB/s dla karty 256 GB nawet kilka godzin. Pełne formatowanie wykrywa uszkodzone obszary.
4. Przed formatowaniem skopiuj dane. Formatowanie usuwa wszystkie pliki z karty.

Pamięć flash ma ograniczoną liczbę cykli zapisu. W telefonie i aparacie karta pracuje latami, bo zapisuje rzadko. W kamerze monitoringu nadpisuje całą pojemność co kilka dni, więc zużywa się wielokrotnie szybciej. Większa karta zużywa się wolniej, bo każda komórka jest nadpisywana rzadziej: karta 128 GB w tej samej kamerze przetrwa zwykle dłużej niż 64 GB.

Sygnały do wymiany to przerwy w nagraniach, pliki, których nie da się otworzyć, komunikaty o błędzie karty i coraz częstsza potrzeba formatowania. Przy kamerach pracujących całą dobę dobrą praktyką jest wymiana karty profilaktycznie co rok lub dwa. Gdy nagrania mają być przechowywane długo, rozważ rejestrator z dyskiem: porównanie opisuje wpis karta SD czy rejestrator NVR.

• Karta większa niż limit kamery. Włóż kartę o pojemności z instrukcji, najczęściej do 128 GB.
• Zły system plików. Sformatuj kartę w kamerze z poziomu aplikacji.
• Karta włożona w trakcie pracy. Wyłącz kamerę, włóż kartę do końca, do kliknięcia, i włącz zasilanie.
• Zabrudzone styki. Przetrzyj styki karty suchą, miękką ściereczką, bez płynów.
• Zużyta karta. Jeśli karta nie działa także w telefonie lub czytniku, wymień ją.

Pełną diagnostykę krok po kroku opisują wpisy kamera nie widzi karty microSD i kamera Wi-Fi nie nagrywa na kartę SD.

Gdy laptop ma gniazdo SD, wystarczy adapter z zestawu. Komputer bez gniazda potrzebuje czytnika USB, na przykład czytnika Hoco HB20 na karty SD i microSD, który według karty pracuje w standardzie USB 3.0 i obsługuje karty do 2 TB. Czytniki i adaptery są w kategorii czytniki kart, a huby USB-C z gniazdami SD i microSD w kategorii adaptery i przejściówki. Przez czytnik odczytasz też nagrania z karty wyjętej z kamery, gdy sama kamera jest uszkodzona lub zdjęta z elewacji.

Wiele osób szuka karty SD 64 GB do aparatu, laptopa lub drukarki ze slotem SD. Karta microSD w adapterze działa w takim gnieździe tak samo jak pełnowymiarowa karta SD tej samej klasy, bo adapter jest tylko przedłużeniem styków. Zaletą zestawu microSD z adapterem jest elastyczność: tę samą kartę włożysz potem do telefonu, kamery lub drona.

Pełnowymiarowa karta SD jest trochę wygodniejsza przy częstej wymianie w aparacie i ma suwak blokady na stałe, więc nie zgubisz adaptera. Przy nagrywaniu wideo 4K w aparacie zdecyduje jednak nie rozmiar, tylko klasa zapisu U3 lub V30. Do zdjęć, prezentacji i przenoszenia plików karta Goodram w adapterze w zupełności wystarczy.

• microSD, TF - mała karta pamięci 15 x 11 mm; TF to jej starsza nazwa.
• SDHC, SDXC - standardy pojemności: do 32 GB i od 32 GB do 2 TB.
• Klasa 10 (C10) - minimalny zapis ciągły 10 MB/s.
• U1, U3 - klasy prędkości UHS: minimalny zapis 10 i 30 MB/s.
• V30 - klasa wideo, minimalny zapis 30 MB/s, do 4K.
• A1, A2 - klasy dla aplikacji uruchamianych z karty w telefonie.
• UHS-I - szyna danych karty pozwalająca na odczyt do około 104 MB/s.
• Przepływność (bitrate) - ilość danych zapisywanych przez kamerę na sekundę, w Mb/s.
• exFAT, FAT32 - systemy plików; FAT32 nie zapisze pliku większego niż 4 GB.

1. Jaki rozmiar karty przyjmuje urządzenie: microSD czy pełnowymiarowa SD?
2. Jaką maksymalną pojemność obsługuje urządzenie i czy obsługuje SDXC?
3. Jaka przepływność nagrywania: Full HD z kamery czy 4K z drona? Do 4K potrzebna jest karta U3 lub V30.
4. Ile godzin nagrań lub zdjęć ma się zmieścić? Policz z tabeli przepływności.
5. Czy potrzebujesz adaptera SD albo czytnika do komputera?
6. Czy urządzenie formatuje kartę samo, czy wymaga FAT32?