Karta pamięci Goodram 128GB micro SD XC klasa 10 + adapter szybki interfejs class 10
- Producent:
- GOODRAM
- Pojemność:
- 128 GB
Najniższa cena z 30 dni: 50,00 zł

Kupuj bezpośrednio i oszczędzaj.
Najniższa cena z 30 dni: 50,00 zł
Najniższa cena z 30 dni: 1749,99 zł
Pamięć przenośna, nazywana też pamięcią zewnętrzną, to każde urządzenie, na którym zapiszesz dane poza wnętrzem komputera lub telefonu i zabierzesz je ze sobą: dysk zewnętrzny HDD, przenośny dysk SSD, karta pamięci microSD, pendrive albo stary dysk z laptopa zamknięty w obudowie USB. Służy do kopii zapasowych, przenoszenia plików, rozszerzenia pamięci telefonu, nagrywania w kamerach i archiwizacji zdjęć.
O trafnym wyborze decydują cztery rzeczy: rodzaj nośnika dopasowany do zadania, pojemność z zapasem, złącze i prędkość, które pasują do twojego sprzętu, oraz system plików, który odczyta urządzenie docelowe. W kategorii są karty microSD Goodram 64, 128 i 256 GB, dysk zewnętrzny WD Elements 12 TB, dysk SSD NVMe Seagate FireCuda 520 2 TB oraz obudowy na dyski 2,5 cala.
W wyszukiwarce te same urządzenia kryją się pod różnymi nazwami, a część z nich bywa myląca. Dysk zewnętrzny to dysk w obudowie podłączany przez USB. Dysk przenośny to zwykle mały dysk 2,5 cala lub SSD zasilany z portu USB, bez zasilacza. Pamięć zewnętrzna i bank pamięci to potoczne określenia dowolnego nośnika na dane.
Fraza karta SSD łączy dwa różne produkty. Karta pamięci microSD i dysk SSD korzystają z tej samej technologii pamięci flash, ale karta to mały nośnik do telefonu, kamery lub aparatu, a SSD to dysk do komputera, wielokrotnie szybszy i trwalszy przy intensywnym zapisie. Dysk SSD w formacie M.2 przypomina z wyglądu długą kartę, ale montuje się go w gnieździe na płycie głównej, a nie w czytniku kart.
Każdy rodzaj nośnika ma swoje miejsce. Zestawienie pomaga dobrać go do zadania:
| Nośnik | Zwykła pojemność | Do czego |
|---|---|---|
| Karta microSD | 32 GB - 1 TB | telefon, kamera, dron, konsola |
| Pendrive | 16 GB - 512 GB | przenoszenie plików |
| Dysk zewnętrzny HDD 2,5" | 1-5 TB | kopie, laptop, telewizor |
| Dysk zewnętrzny HDD 3,5" | 4-24 TB | archiwum, kopia całego domu |
| Przenośny SSD | 500 GB - 4 TB | szybka praca, wideo, podróż |
| SSD M.2 NVMe | 500 GB - 4 TB | wnętrze PC lub laptopa |
Pojemności są typowymi zakresami na rynku. Do archiwum zdjęć i kopii zapasowej całego komputera najwięcej miejsca za rozsądne pieniądze daje dysk HDD. Do pracy na plikach w podróży lepszy jest SSD, bo jest szybki i odporny na wstrząsy. Do telefonu, kamery i aparatu jedynym wyborem jest karta pamięci.
Do jednorazowego przeniesienia dokumentów, prezentacji czy filmu na drugi komputer wystarczy pendrive lub karta w czytniku. Są małe, nie wymagają zasilania i działają w każdym porcie USB. Ich ograniczeniem jest prędkość zapisu: tanie pendrive'y i karty klasy 10 zapisują zwykle od kilku do kilkudziesięciu MB/s, więc kopiowanie kilkudziesięciu gigabajtów zajmuje długo.
Gdy regularnie przenosisz duże pliki, na przykład materiał wideo, kopie maszyn wirtualnych albo bibliotekę zdjęć, lepiej sprawdzi się dysk SSD w obudowie USB. Do przechowywania danych przez lata nie używaj pendrive'a ani karty jako jedynej kopii: to nośniki do przenoszenia i bieżącej pracy, a nie archiwum. Na długie przechowywanie lepszy jest dysk HDD trzymany w suchym miejscu i regularnie podłączany do odświeżenia kopii.
| Produkt | Pojemność | Złącze |
|---|---|---|
| WD Elements Desktop | 12 TB | USB 3.0 |
| Seagate FireCuda 520 | 2 TB | M.2 PCIe 4.0 x4 |
| Goodram microSDXC | 64 GB | UHS-I, adapter SD |
| Goodram microSDXC | 128 GB | UHS-I, adapter SD |
| Goodram microSDXC | 256 GB | UHS-I, adapter SD |
| Obudowa Ugreen 2,5" | do 6 TB | USB-C, 5 Gb/s |
| Kieszeń Baseus 2,5" | dysk do 9,5 mm | micro USB-B, 5 Gb/s |
Karty Goodram mają według kart produktów klasę 10, interfejs UHS-I, odczyt do 100 MB/s i zapis do 10 MB/s oraz adapter na pełnowymiarowe SD w zestawie. Obudowy przyjmują dyski SATA 2,5 cala o grubości do 9,5 mm, HDD lub SSD, i działają w standardzie USB 3.2 Gen 1. Pełne podkategorie: dyski zewnętrzne, dyski SSD, karty pamięci i obudowy dysków 2,5 cala.
HDD to dysk talerzowy: dane zapisuje głowica na wirujących talerzach magnetycznych. SSD nie ma ruchomych części, dane trzyma w kościach pamięci flash. Z tej różnicy wynika większość cech:
| Cecha | HDD | SSD |
|---|---|---|
| Prędkość | zwykle 100-250 MB/s | od ok. 400 do kilku tys. MB/s |
| Wstrząsy | wrażliwy w pracy | odporny |
| Cena za 1 TB | niższa | wyższa |
| Pojemność | do kilkunastu TB i więcej | zwykle do 4 TB |
| Hałas | słychać pracę | bezgłośny |
| Najlepszy do | archiwum, kopii | pracy, systemu, gier |
Dla wielu osób najlepszy jest układ mieszany: szybki SSD w komputerze na system i bieżące pliki oraz duży HDD na zewnątrz na kopie i archiwum. Dysk talerzowy nie lubi upadków w czasie pracy, więc dysk przenośny HDD noś w etui i nie przesuwaj laptopa z podłączonym, pracującym dyskiem.
WD Elements Desktop 12 TB to dysk 3,5 cala w obudowie stacjonarnej, podłączany przez USB 3.0. Według karty waży 0,95 kg i ma wymiary 48 x 165,8 x 135 mm. Dyski 3,5 cala w takich obudowach są zwykle zasilane z osobnego zasilacza sieciowego, bo port USB nie dostarcza wystarczającej mocy dla dużego dysku talerzowego. To sprzęt na biurko, nie do torby.
12 TB pomieści kopię kilku komputerów, wieloletnie archiwum zdjęć i filmów rodzinnych albo bibliotekę multimediów do odtwarzania na telewizorze. Taki dysk sprawdza się jako druga kopia danych: raz w tygodniu podłączasz go do komputera, program do kopii zapasowych zapisuje zmiany, a potem dysk odłączasz i odkładasz. Dzięki temu awaria komputera, przypadkowe skasowanie plików ani złośliwe oprogramowanie szyfrujące dane nie zabierają ci kopii.
Pojemność dysku na kopie zapasowe licz od danych, które już masz. Sprawdź, ile zajmuje dysk komputera i folder ze zdjęciami, i pomnóż tę wartość co najmniej przez dwa. Zapas jest potrzebny, bo programy do kopii trzymają kilka wersji plików, a zbiory zdjęć i filmów rosną z roku na rok. Przykład: laptop z 400 GB danych i telefon z 100 GB zdjęć to 500 GB, więc rozsądny dysk do kopii ma co najmniej 1-2 TB.
Do kopii kilku komputerów w domu, archiwum wideo z kilku lat albo biblioteki filmów do telewizora potrzebne są już pojemności kilkunastu terabajtów, czyli dysk 3,5 cala, taki jak 12 TB w kategorii. Do przenoszenia plików między pracą a domem wystarcza zwykle 500 GB - 1 TB, a większą wagę ma wtedy prędkość i rozmiar. Kupując z zapasem, pamiętaj o różnicy między pojemnością nominalną a widoczną w systemie, opisanej niżej.
Seagate FireCuda 520 2 TB to dysk SSD w formacie M.2 2280 (22 x 80 mm, grubość 3,6 mm) z interfejsem PCIe 4.0 x4 NVMe. Według karty osiąga do 5000 MB/s odczytu i 4400 MB/s zapisu sekwencyjnego, do 750 000 i 700 000 operacji losowych na sekundę (IOPS), ma wytrzymałość 3600 TB zapisu (TBW) i średni czas między awariami (MTBF) 1,8 mln godzin.
To dysk do montażu w komputerze stacjonarnym, laptopie lub konsoli z gniazdem M.2, a nie pamięć przenośna. Przed zakupem sprawdź trzy rzeczy: czy płyta główna ma wolne gniazdo M.2 obsługujące NVMe, czy mieści dysk o długości 80 mm i jaką generację PCIe obsługuje. Dysk PCIe 4.0 działa w gnieździe PCIe 3.0, ale z prędkością ograniczoną do możliwości starszego złącza, zwykle około 3500 MB/s. Do gniazda tylko SATA M.2 dysk NVMe nie pasuje, mimo że wtyk wygląda podobnie. Z dysku M.2 można zrobić pamięć przenośną po włożeniu go do obudowy na dyski M.2 NVMe, osobnej od obudów 2,5 cala.
Gdy SSD ma zastąpić dotychczasowy dysk z systemem, możesz zainstalować system od nowa albo sklonować stary dysk programem do klonowania. Do klonowania przyda się obudowa lub adapter, przez który nowy dysk podłączysz na chwilę z zewnątrz, a po przeniesieniu danych zamontujesz go w komputerze.
TBW (terabytes written) to łączna ilość danych, jaką producent pozwala zapisać na dysk przez cały okres jego eksploatacji. Dla FireCuda 520 2 TB to 3600 TB. Przy domowym użytkowaniu, w którym zapisuje się zwykle kilkadziesiąt gigabajtów dziennie, taki limit wystarcza na wiele lat. Przykład: 50 GB zapisu dziennie to około 18 TB rocznie, czyli ułamek limitu.
MTBF (mean time between failures) to statystyczny średni czas między awariami liczony dla dużej populacji dysków, a nie obietnica, że konkretny egzemplarz przepracuje tyle godzin. Służy do porównywania modeli. Nawet najtrwalszy dysk może się zepsuć, dlatego ważniejsza od parametrów trwałości jest kopia zapasowa.
Obudowa (kieszeń) zamienia dysk z laptopa lub dysk SSD SATA 2,5 cala w dysk zewnętrzny USB. To najprostszy sposób, żeby odzyskać dane ze starego laptopa, wykorzystać dysk po wymianie na SSD albo zrobić tani dysk przenośny. Obie obudowy w kategorii przyjmują dyski SATA (I, II i III) o grubości do 9,5 mm, czyli praktycznie wszystkie dyski z laptopów i dyski SSD 2,5 cala.
Obudowa Ugreen ma gniazdo USB-C, według karty obsługuje dyski do 6 TB i działa z Windows, macOS, Linuksem, telewizorami z obsługą pamięci USB oraz konsolami PS4 i Xbox. Kieszeń Baseus CAYPH-A01 ma gniazdo micro USB-B SuperSpeed, waży 60 g, pracuje w temperaturze od -5 do 50°C i usypia dysk po trzech minutach bezczynności. Obie mają przewód długości 0,5 m i transfer do 5 Gb/s. Montaż polega na wsunięciu dysku do złącza SATA i zamknięciu pokrywy, bez narzędzi.
Nazwy standardów USB były kilka razy zmieniane, co utrudnia porównanie. USB 3.0, USB 3.1 Gen 1 i USB 3.2 Gen 1 to ten sam standard 5 Gb/s. USB-C to kształt wtyku, a nie prędkość: przez gniazdo USB-C może płynąć zarówno USB 2.0, jak i 10 Gb/s.
| Złącze | Teoretycznie | W praktyce zwykle |
|---|---|---|
| USB 2.0 | 480 Mb/s | około 30-40 MB/s |
| USB 3.2 Gen 1 (3.0) | 5 Gb/s | do około 400-450 MB/s |
| USB 3.2 Gen 2 | 10 Gb/s | do około 1000 MB/s |
| SATA III (wewnątrz) | 6 Gb/s | do około 550 MB/s |
| PCIe 4.0 x4 NVMe | około 64 Gb/s | FireCuda 520: 5000 MB/s |
Prędkość całego połączenia wyznacza najwolniejsze ogniwo. Dysk talerzowy w obudowie USB 3.2 Gen 1 osiągnie swoje typowe 100-200 MB/s, a nie limit złącza. Dysk SSD SATA w tej samej obudowie wykorzysta ją prawie w pełni. Ten sam dysk podłączony do starego portu USB 2.0 zwolni do kilkudziesięciu MB/s, więc podłączaj dyski do portów oznaczonych na niebiesko lub symbolem SS.
Najprościej zrozumieć różnice w prędkości na przykładzie. Czas skopiowania 100 GB danych przy stałej prędkości zapisu:
| Prędkość zapisu | Przykład | Czas dla 100 GB |
|---|---|---|
| 10 MB/s | zapis karty klasy 10 | około 2 h 45 min |
| 30 MB/s | USB 2.0 | około 55 min |
| 150 MB/s | dysk HDD przez USB 3.0 | około 11 min |
| 400 MB/s | SSD SATA w obudowie USB | około 4 min |
| 4400 MB/s | zapis FireCuda 520 | około 23 s |
W praktyce czasy są dłuższe przy tysiącach małych plików, na przykład zdjęć, bo system obsługuje każdy plik osobno. Zapis na kartę pamięci jest wolniejszy niż odczyt, dlatego kopiowanie dużych filmów na kartę trwa dłużej niż ich zgrywanie z karty na komputer.
Producenci podają pojemność w jednostkach dziesiętnych (1 GB = 1 000 000 000 bajtów), a Windows liczy w jednostkach dwójkowych (1 GiB = 1 073 741 824 bajty), choć wyświetla skrót GB. Dlatego karta FireCuda 520 2 TB podaje pojemność rzeczywistą 1863 GB. To nie jest brak miejsca ani wada.
| Pojemność nominalna | Widoczna w Windows | Różnica |
|---|---|---|
| 64 GB | około 59,6 GB | około 7% |
| 128 GB | około 119 GB | około 7% |
| 256 GB | około 238 GB | około 7% |
| 2 TB | około 1863 GB | około 9% |
| 12 TB | około 10,9 TB | około 9% |
Część miejsca zajmuje też system plików, a w telefonach i kamerach dodatkowo pliki systemowe. Na karcie 64 GB do zapisu zostaje więc zwykle około 59 GB.
Na karcie microSD znajdziesz kilka symboli. Każdy mówi coś innego, a najważniejsza jest minimalna prędkość zapisu, bo to ona decyduje, czy kamera lub telefon nagra film bez przerw.
| Oznaczenie | Znaczenie | Minimalny zapis |
|---|---|---|
| Class 10 (C10) | klasa prędkości | 10 MB/s |
| U1 / U3 | klasa UHS | 10 / 30 MB/s |
| V10 / V30 / V60 | klasa wideo | 10 / 30 / 60 MB/s |
| A1 / A2 | aplikacje w telefonie | losowy dostęp |
| UHS-I | interfejs magistrali | szybki odczyt |
| SDHC / SDXC | rodzaj pojemności | do 32 GB / 64 GB-2 TB |
Karty Goodram w kategorii mają klasę 10 i interfejs UHS-I: zapis do 10 MB/s wystarcza do kamer Wi-Fi, monitoringu, wideorejestratorów Full HD, telefonu i aparatu kompaktowego. Do nagrywania 4K z wysokim bitrate w kamerach sportowych i dronach potrzebna jest karta U3 lub V30. Przy kupnie liczy się oznaczenie zapisu, nie prędkość odczytu, którą producenci eksponują najbardziej.
Pojemność dobierasz do urządzenia i ilości danych. Przykład dla kamery monitoringu, która nagrywa ciągle z przepływnością około 2 Mb/s, czyli zapisuje około 21,6 GB na dobę:
| Karta | Kamera, zapis ciągły | Telefon, przykłady |
|---|---|---|
| 64 GB | około 3 doby | około 15 tys. zdjęć |
| 128 GB | około 6 dób | około 30 tys. zdjęć |
| 256 GB | około 12 dób | około 60 tys. zdjęć |
Liczby są orientacyjne: zdjęcie z telefonu zajmuje zwykle 3-5 MB, a przepływność kamery zależy od rozdzielczości i ustawień. Przy nagrywaniu tylko po wykryciu ruchu karta mieści zwykle wielokrotnie więcej dni. Przed zakupem sprawdź w instrukcji maksymalną obsługiwaną pojemność: starsze telefony i część kamer czytają karty do 128 GB, a karta większa niż limit nie zostanie rozpoznana albo będzie wymagała formatowania w urządzeniu.
Karta pamięci do telefonu ma sens tylko w telefonie z gniazdem microSD. Większość nowszych smartfonów z wyższej półki go nie ma, a w wielu modelach gniazdo jest wspólne z drugą kartą SIM. Sprawdź to w specyfikacji telefonu albo w szufladce na kartę.
Najlepiej trzymać na karcie zdjęcia, filmy, muzykę i mapy offline, czyli duże pliki, które rzadko się zmieniają. Aplikacje działają szybciej w pamięci wewnętrznej. Jeśli system pozwala przenieść je na kartę, potrzebujesz karty z oznaczeniem A1 lub A2. Telefon formatuje kartę przy pierwszym włożeniu; w trybie pamięci wewnętrznej karta jest szyfrowana i działa tylko w tym jednym telefonie, więc do przenoszenia zdjęć między urządzeniami wybierz tryb pamięci przenośnej.
Gdy telefon nie ma gniazda microSD, a pamięć się kończy, masz trzy wyjścia. Pierwsze to pendrive z wtykiem USB-C albo czytnik kart z USB-C: większość telefonów z Androidem obsługuje pamięci USB w trybie OTG i pokazuje je w menedżerze plików. Drugie to dysk SSD lub obudowa z gniazdem USB-C podłączona przewodem USB-C, wygodna przy zgrywaniu filmów w podróży. Trzecie to kopia zdjęć na komputer lub dysk zewnętrzny i usunięcie ich z telefonu.
iPhone z gniazdem USB-C odczytuje pamięci zewnętrzne w aplikacji Pliki, a starsze iPhone'y z Lightning wymagają przejściówki i nie zawsze zasilą dysk talerzowy. Dyski 2,5 cala HDD pobierają przy starcie więcej prądu, niż telefon może dać, dlatego z telefonem lepiej współpracują SSD i pendrive'y.
Kamery nagrywają bez przerwy, nadpisując najstarsze nagrania. Karta pracuje więc dużo ciężej niż w telefonie i zużywa się szybciej. Wybieraj karty markowe z klasą 10 lub U1, w pojemności, którą obsługuje kamera, i formatuj je w kamerze, a nie w komputerze. Do bardzo intensywnej pracy przeznaczone są karty z dopiskiem endurance lub high endurance, projektowane do ciągłego nadpisywania.
Raz na kilka miesięcy sprawdź, czy nagrania się zapisują, bo zużyta karta potrafi przestać nagrywać bez komunikatu. Więcej o doborze: jaka karta SD do kamery monitoringu, a gdy kamera nie widzi karty: diagnostyka karty microSD w kamerze.
Karty Goodram mają w zestawie adapter, który zamienia kartę microSD w pełnowymiarową kartę SD. Pasuje do aparatów fotograficznych i do gniazd SD w laptopach. Gdy komputer nie ma czytnika, przyda się czytnik USB, na przykład czytnik kart SD i microSD Hoco HB20, który według karty pracuje w standardzie 5 Gb/s i obsługuje karty do 2 TB.
Czytnik USB 3.0 skraca kopiowanie zdjęć i filmów w porównaniu z podłączaniem telefonu przewodem. Przy kartach do kamer czytnik pozwala też odczytać nagrania, gdy kamera jest uszkodzona albo zdjęta z elewacji.
Rejestrator monitoringu zapisuje strumienie z wielu kamer przez całą dobę. Zwykły dysk zewnętrzny USB się do tego nie nadaje: rejestratory wymagają dysku wewnętrznego SATA 3,5 cala, najlepiej z serii przeznaczonej do monitoringu (oznaczanej jako surveillance), przystosowanej do ciągłego zapisu i pracy z wieloma strumieniami. Pojemność dobierasz do liczby kamer, ich przepływności i liczby dni nagrań, w limicie, jaki podaje karta rejestratora.
Wybór rejestratora i obliczanie pojemności opisuje kategoria rejestratory NVR oraz poradnik jaki dysk do rejestratora monitoringu wybrać. Do kamer Wi-Fi z gniazdem karty wystarczy karta microSD.
System plików decyduje, które urządzenia odczytają nośnik. Nowy dysk lub karta mają zwykle system ustawiony fabrycznie, ale przy pracy z kilkoma urządzeniami warto go zmienić.
| System plików | Kto odczyta | Uwagi |
|---|---|---|
| FAT32 | prawie wszystko | plik do 4 GB |
| exFAT | Windows, macOS, telefony | karty SDXC, duże pliki |
| NTFS | Windows, część TV | macOS tylko odczyt |
| APFS / HFS+ | macOS | Windows nie odczyta |
Do dysku przenośnego używanego na komputerze z Windows i na Macu najlepszy jest exFAT. Karty Goodram według kart obsługują FAT32 i exFAT. Telewizory i konsole mają własne wymagania: część telewizorów odtwarza filmy tylko z FAT32 lub NTFS, a konsole przy zapisie gier formatują dysk po swojemu. Formatowanie kasuje wszystkie dane, więc najpierw zrób kopię.
Do telewizora z gniazdem USB podłączysz dysk z filmami i zdjęciami albo dysk do nagrywania programów, jeśli telewizor ma taką funkcję. Dysk 2,5 cala w obudowie zasila się zwykle z portu USB telewizora; duży dysk 3,5 cala potrzebuje własnego zasilacza. Telewizor przy nagrywaniu programów formatuje dysk po swojemu i nagrania są czytelne tylko na tym telewizorze.
Konsole PS4 i Xbox obsługują dyski zewnętrzne USB 3.0 do przechowywania gier. Obudowa Ugreen według karty współpracuje z PS4 i Xboxem 360 oraz One. Dysk SSD w obudowie skraca wczytywanie gier w porównaniu z dyskiem talerzowym. Przed podłączeniem przenieś z dysku swoje pliki, bo konsola go sformatuje.
Dysk lub karta to nośniki, które łatwo zgubić. Jeśli trzymasz na nich dokumenty, skany dowodów, dane firmowe albo kopię całego komputera, zaszyfruj je. W Windows służy do tego BitLocker To Go (w wydaniach Pro i wyższych), w macOS szyfrowanie przy formatowaniu w Narzędziu dyskowym. Zaszyfrowany dysk otworzysz tylko po podaniu hasła, a znalazca zobaczy jedynie nieczytelne dane.
Zapisz hasło lub klucz odzyskiwania w bezpiecznym miejscu poza tym dyskiem. Bez niego dane są nie do odzyskania także dla właściciela. Szyfrowanie ogranicza zgodność: dysk zaszyfrowany BitLockerem nie otworzy się na telewizorze ani na Macu bez dodatkowego oprogramowania, więc do multimediów używaj osobnego, nieszyfrowanego nośnika.
Najważniejszym zastosowaniem dysku zewnętrznego jest kopia zapasowa. Sprawdzona zasada brzmi: 3 kopie danych, na 2 różnych nośnikach, w tym 1 poza domem. W praktyce: oryginał w komputerze, kopia na dysku zewnętrznym i kopia w chmurze albo na drugim dysku trzymanym w innym miejscu, na przykład w pracy lub u rodziny.
| Objaw | Częsta przyczyna | Co zrobić |
|---|---|---|
| Dysk nie widoczny | brak litery lub partycji | Zarządzanie dyskami |
| Dysk znika | za słabe zasilanie USB | inny port, bez huba |
| Plik za duży | FAT32 (limit 4 GB) | sformatuj na exFAT |
| Mniej GB niż na pudełku | jednostki GB i GiB | to normalne |
| Mac nie zapisuje | dysk NTFS | użyj exFAT |
| Kamera nie widzi karty | pojemność ponad limit | mniejsza karta |
| Wolne kopiowanie | port USB 2.0 | port USB 3.0 (SS) |
Nowy dysk zewnętrzny zwykle nie wymaga formatowania. Jeśli po włożeniu do obudowy stary dysk z laptopa nie pojawia się w Eksploratorze, otwórz Zarządzanie dyskami w Windows: dysk może nie mieć przypisanej litery albo, gdy jest zupełnie nowy, wymaga utworzenia partycji.
Na rynku krążą karty i pendrive'y, które w systemie pokazują 512 GB czy 1 TB, a fizycznie mają kilkanaście gigabajtów. Po zapełnieniu rzeczywistej pamięci nadpisują wcześniejsze pliki, a uszkodzenia wychodzą dopiero przy otwieraniu zdjęć. Sygnały ostrzegawcze to cena wyraźnie niższa niż w sklepach z elektroniką, brak marki lub dziwna nazwa producenta i pojemność nieproporcjonalna do ceny.
Nową kartę możesz sprawdzić programem, który zapisuje całą pamięć danymi testowymi i odczytuje je z powrotem, na przykład H2testw w Windows lub F3 w macOS i Linuksie. Test trwa długo, bo zapis karty klasy 10 to około 10 MB/s, ale daje pewność przed powierzeniem karcie ważnych nagrań.
Do dużej kopii i archiwum lepszy jest HDD, bo daje więcej terabajtów za rozsądną cenę. SSD wybierz, gdy kopię często nosisz ze sobą lub zależy ci na szybkości.
Producent liczy 1 GB jako miliard bajtów, a Windows w jednostkach dwójkowych. Dlatego karta FireCuda 520 2 TB podaje pojemność rzeczywistą 1863 GB. To normalne i nie oznacza braku miejsca.
Markowa karta microSD klasy 10 lub U1 w pojemności obsługiwanej przez kamerę, zwykle 64 lub 128 GB. Formatuj ją w kamerze i co kilka miesięcy sprawdzaj, czy nagrania się zapisują.
64 GB wystarcza do większości kamer i do zdjęć w telefonie. 128 GB wybierz do kamery z ciągłym zapisem, gdy chcesz mieć około tygodnia nagrań, albo do filmów w telefonie. Sprawdź limit pojemności urządzenia.
Mają klasę 10 i zapis do 10 MB/s, co wystarcza do Full HD, monitoringu i wideorejestratora. Do 4K z wysokim bitrate w kamerach sportowych i dronach potrzebna jest karta U3 lub V30.
Nie bezpośrednio, bo montuje się go w gnieździe M.2 na płycie głównej. Jako dysk przenośny zadziała po włożeniu do obudowy na dyski M.2 NVMe z wyjściem USB.
Tak, ale z prędkością ograniczoną przez starsze złącze, zwykle do około 3500 MB/s. Do gniazda M.2 obsługującego tylko SATA dysk NVMe nie pasuje.
Włóż dysk SATA 2,5 cala o grubości do 9,5 mm do obudowy USB, zamknij pokrywę i podłącz do komputera. Dysk pojawi się jako zwykły dysk zewnętrzny.
W exFAT. Oba systemy go odczytują i zapisują, a limit 4 GB na plik, znany z FAT32, nie obowiązuje.
Dyski 2,5 cala i SSD zasilają się zwykle z portu USB. Dyski 3,5 cala w obudowie stacjonarnej, takie jak WD Elements Desktop, korzystają zwykle z osobnego zasilacza.
Najczęściej z powodu za słabego zasilania z portu, huba bez zasilacza albo uszkodzonego przewodu. Podłącz dysk bezpośrednio do portu USB 3.0 w komputerze.
Zapisz całą kartę danymi testowymi programem H2testw lub F3 i odczytaj je z powrotem. Program pokaże rzeczywistą pojemność i błędy.
Używamy plików cookie aby zapewnić podstawowe działanie strony, mierzyć jej użycie i personalizować treści. Możesz zaakceptować wszystkie, odrzucić niepotrzebne lub dostosować swoje wybory. Polityka cookies