Puszka montażowa do kamery: po co, jaką wybrać i jak zamontować

Puszka do kamery to niewielka, szczelna obudowa montowana między ścianą a podstawą kamery, w której chowa się złącze RJ45, wtyk zasilania i zapas przewodu. Bez niej złącza wiszą na zewnątrz, zbierają wodę i kurz, a kabel da się przeciąć jednym ruchem. Z nią kamera wygląda jak zamontowana przez instalatora, a połączenia pracują w suchym miejscu przez lata. W tym poradniku wyjaśniamy, po co stosuje się puszkę montażową, jakie są jej rodzaje, jak dopasować ją do uchwytu konkretnej kamery i jak zamontować ją krok po kroku, tak aby woda nie miała którędy wejść.

Puszki i adaptery montażowe znajdziesz w kategorii uchwyty do kamer. Zanim jednak wybierzesz konkretny model, warto zrozumieć, co puszka ma zrobić w Twojej instalacji, bo od tego zależy jej kształt, wielkość i sposób uszczelnienia.

Po co jest puszka montażowa do kamery

Większość kamer zewnętrznych ma na końcu krótkiego odcinka kabla tzw. ogonek: wtyk RJ45 z osłoną, gniazdo zasilania 12 V, czasem przewód alarmowy lub audio. Producent zakłada, że ten ogonek zostanie schowany. Jeśli zostawisz go na wierzchu, obudowa kamery ma swoją szczelność, ale połączenie już nie. Puszka rozwiązuje cztery problemy naraz.

1. Ukrycie złącza RJ45 i zasilania

Wtyk RJ45 nie jest złączem zewnętrznym. Styki są pozłacane cienką warstwą, a pod nią jest miedź, która w wilgoci utlenia się w ciągu kilku miesięcy. Pierwszym objawem jest kamera, która raz na kilka dni znika z rejestratora, a po poruszeniu kabla wraca. W puszce złącze leży w suchym, osłoniętym miejscu, z dala od deszczu i bezpośredniego słońca. To samo dotyczy wtyku zasilania DC: na zewnątrz koroduje, w puszce działa bez końca.

2. Szczelność całego punktu montażu

Kamera ma zwykle klasę szczelności IP66 lub IP67, ale ta liczba dotyczy samej obudowy, nie otworu w ścianie i nie przewodu, który z niego wychodzi. Puszka zamyka przepust w ścianie, zabezpiecza kabel dławikiem i odcina drogę wodzie spływającej po elewacji. Więcej o tym, co oznaczają oznaczenia szczelności w praktyce, piszemy w artykule po deszczu lub zimą kamera szwankuje, co oznacza IP66.

3. Ochrona przed kradzieżą i sabotażem

Odsłonięty kabel to najprostszy sposób na wyłączenie kamery: wystarczą nożyce. Gdy przewód wychodzi ze ściany prosto do wnętrza puszki, a puszka jest przykręcona od środka, z zewnątrz nie widać żadnego kabla. Złodziej musiałby zdjąć całą kamerę z puszką, co na wysokości od 2,5 do 3 m wymaga drabiny i czasu, a to akurat zostaje nagrane.

4. Estetyka i porządek na elewacji

Puszka w kolorze obudowy kamery tworzy z nią jedną bryłę. Nie ma pętli kabla przyklejonej taśmą, nie ma korytka biegnącego po tynku. Przy kilku kamerach na jednym domu różnica w wyglądzie jest ogromna, a przy elewacji z ociepleniem puszka dodatkowo tworzy płaską, sztywną podstawę pod kamerę.

Kiedy puszka jest praktycznie obowiązkowa:

• kamera ma ogonek z wtykiem RJ45 lub gniazdem DC, który nie mieści się w podstawie kamery,
• kamera wisi na ścianie wystawionej na deszcz, bez dachu lub szerokiej podbitki nad nią,
• kabel wychodzi ze ściany w miejscu montażu, a nie z podbitki lub wnętrza budynku,
• montujesz kamerę na słupie, narożniku lub ociepleniu, gdzie podstawa kamery nie przylega płasko,
• kamera jest w zasięgu ręki lub drabiny i chcesz utrudnić przecięcie przewodu.

Rodzaje puszek montażowych do kamer

Na rynku spotkasz kilka typów puszek. Różnią się kształtem, sposobem łączenia z kamerą i miejscem, do którego są przeznaczone. Poniższa tabela pomaga szybko zawęzić wybór.

Puszka uniwersalna

Ma kilka zestawów otworów montażowych rozmieszczonych na różnych średnicach, dzięki czemu pasuje do wielu kamer. To dobry wybór, gdy w instalacji mieszasz kamery różnych producentów albo nie wiesz jeszcze, jaką kamerę dokupisz za rok. Minusem bywa wygląd: podstawa kamery nie zawsze pokrywa całą pokrywę puszki, a nieużywane otwory trzeba zaślepić.

Puszka pod kamerę tubową

Kamera tubowa ma podstawę z uchwytem przegubowym, przykręcaną zwykle trzema wkrętami. Puszka dedykowana dla danej rodziny obudów ma dokładnie ten sam rozstaw otworów i średnicę podstawy, więc całość wygląda jak jeden element. Wewnątrz zostaje miejsce na ogonek kamery, a kabel z boku lub od spodu wchodzi przez dławik albo zaślepkę do przebicia.

Puszka pod kamerę kopułkową

Kopułka i turret mają szerszą, płaską podstawę. Puszka pod nie jest niska i szeroka, często z wyjściem bocznym na peszel lub rurkę. Przy montażu na podbitce bywa zbędna, bo kabel wchodzi od góry prosto w strop, ale na ścianie bez osłony dachu jest bardzo przydatna, także dlatego, że odsuwa kopułkę od ściany i zmniejsza odbicia podczerwieni od tynku.

Adapter narożny i słupowy

Narożnik budynku to jedno z najlepszych miejsc na kamerę, bo widzi dwie ściany naraz. Adapter narożny to wygięta płyta przykręcana do obu ścian narożnika, do której mocuje się puszkę, a dopiero do puszki kamerę. Adapter słupowy działa podobnie, tylko zamiast wkrętów w ścianę ma opaski ze stali nierdzewnej zaciskane na słupie. W obu przypadkach kabel przechodzi przez adapter do wnętrza puszki, więc nadal jest ukryty. Gdzie najlepiej rozmieścić takie punkty wokół domu, opisujemy w poradniku gdzie i na jakiej wysokości zamontować kamery wokół domu.

Zwykła hermetyczna puszka elektryczna

Gdy do kamery nie ma dedykowanej puszki, można zastosować standardową puszkę natynkową o szczelności co najmniej IP65 z dławikami kablowymi. Kamera wisi wtedy obok, a ogonek wchodzi do puszki krótkim odcinkiem przez dławik. To rozwiązanie działa, ale jest mniej estetyczne i ma o jedno wejście kabla więcej, czyli o jedno miejsce, które trzeba dobrze uszczelnić.

Jak dobrać puszkę do uchwytu kamery

Najczęstszy błąd przy zakupie to wybór puszki „na oko”. Puszka, która ma inny rozstaw otworów niż podstawa kamery, kończy się wierceniem nowych otworów w pokrywie, a każdy taki otwór to potencjalne miejsce wnikania wody. Przed zamówieniem sprawdź kilka parametrów.

Rozstaw otworów montażowych

Zmierz odległość między środkami otworów w podstawie kamery albo, prościej, średnicę okręgu, na którym leżą. Kamery tubowe mają zwykle trzy otwory na okręgu, kopułki trzy lub cztery. Dane te znajdziesz w instrukcji kamery na rysunku wymiarowym. Puszka powinna mieć otwory dokładnie w tych miejscach albo wkładki gwintowane, w które wkręcisz śruby kamery.

Średnica i kształt podstawy

Pokrywa puszki powinna być co najmniej tak duża jak podstawa kamery, a najlepiej mieć tę samą średnicę. Puszka mniejsza niż podstawa zostawia szczelinę, w której zbiera się woda, a puszka o wiele większa wygląda nieproporcjonalnie i łapie wiatr przy dłuższej kamerze.

Gwint w małych kamerach

Niektóre małe kamery WiFi i kamery wewnętrzne mocuje się na gwint statywowy 1/4 cala. Do nich zamiast klasycznej puszki stosuje się uchwyt z trzpieniem gwintowanym albo puszkę z płytą adaptera. Jeśli wybierasz kamerę z kategorii kamery WiFi IP LTE, sprawdź w opisie, czy ma podstawę na wkręty, czy gwint, bo od tego zależy rodzaj puszki lub uchwytu.

Głębokość i miejsce na zapas kabla

Wewnątrz musi zmieścić się ogonek kamery ze wszystkimi wtykami oraz ok. 20 do 30 cm zapasu przewodu z instalacji. Zapas pozwala w przyszłości ponownie zarobić końcówkę RJ45 bez rozkuwania ściany. Puszka zbyt płytka zmusza do zginania wtyków pod ostrym kątem, co uszkadza zatrzaski i osłony złączy.

Materiał i odporność na warunki

Puszki aluminiowe są sztywne, nie żółkną i dobrze pasują do metalowych obudów kamer. Puszki z tworzywa (ABS, poliwęglan) są lżejsze, tańsze i łatwiejsze do przewiercenia, ale powinny być stabilizowane na promieniowanie UV, bo inaczej po kilku sezonach kruszeją. Zwróć też uwagę na uszczelkę pod pokrywą i na deklarowaną klasę szczelności, najlepiej IP66 lub wyższą.

Lista zakupów na jeden punkt kamerowy:

• puszka montażowa dopasowana do podstawy kamery (lub adapter narożny albo słupowy plus puszka),
• kołki i wkręty ze stali nierdzewnej, a przy ociepleniu kołki do styropianu lub podkładka montażowa,
• dławik kablowy dopasowany do średnicy przewodu, jeśli puszka nie ma go w komplecie,
• peszel lub rurka osłonowa na odcinek między przepustem a puszką, jeśli kabel nie wchodzi od tyłu,
• silikon dekarski lub neutralny, odporny na UV,
• zapasowe wtyki RJ45 z osłonkami i opaski kablowe do uporządkowania wnętrza.

Drobne akcesoria, takie jak kołki, opaski i elementy mocujące, znajdziesz w kategorii elementy montażowe.

Montaż puszki do kamery krok po kroku

Poniższa kolejność sprawdza się przy typowej kamerze tubowej lub kopułkowej montowanej na ścianie domu, z przewodem wychodzącym z elewacji. Przy podbitce i słupie zmieniają się szczegóły, ale zasada zostaje ta sama: kabel wchodzi do puszki od dołu lub od tyłu, a złącza nigdy nie dotykają wody.

1. Wyznacz miejsce. Przyłóż puszkę do ściany, zaznacz otwory montażowe i miejsce wejścia kabla. Sprawdź kąt widzenia kamery, zanim cokolwiek przewiercisz, najlepiej przytrzymując kamerę z podłączonym podglądem na telefonie.
2. Wywierć przepust. Otwór na kabel wierć z lekkim spadkiem na zewnątrz, czyli wylotem niżej niż wnętrze budynku. Woda, która dostanie się do przepustu, spłynie wtedy na zewnątrz, a nie do ściany.
3. Przeprowadź kabel. Wyciągnij przewód z ok. 30 cm zapasu. Jeśli to skrętka zewnętrzna, zostaw jej powłokę na całej długości aż do wnętrza puszki. O wyborze właściwego przewodu piszemy w artykule skrętka do kamer IP na zewnątrz.
4. Załóż dławik. Wprowadź kabel do puszki przez dławik lub gumową przelotkę i dokręć ją tak, by przewód nie dał się przesunąć ręką, ale nie był zgnieciony.
5. Przykręć puszkę. Użyj kołków i wkrętów nierdzewnych. Na ociepleniu z wełny lub styropianu zastosuj podkładkę montażową lub kołki do ocieplenia, aby puszka nie wcisnęła się w elewację.
6. Zarób końcówkę i połącz. Zarób wtyk RJ45 na kablu z instalacji, połącz go z gniazdem w ogonku kamery, nałóż osłonę wodoszczelną złącza, jeśli kamera ją ma w zestawie.
7. Przetestuj przed zamknięciem. Sprawdź obraz, zasilanie PoE i podczerwień. Dopiero gdy wszystko działa, ułóż zapas kabla w puszce bez ostrych zgięć.
8. Zamknij i uszczelnij. Przykręć kamerę do pokrywy, sprawdź uszczelkę, nałóż silikon na górną i boczne krawędzie styku puszki ze ścianą, zostawiając dolną krawędź otwartą.

Przepust, dławik i silikon: jak zatrzymać wodę

Woda dostaje się do puszki trzema drogami: spływając po ścianie za puszkę, wzdłuż kabla oraz przez nieuszczelnione otwory wkrętów. Na pierwszą drogę działa silikon na górnej krawędzi puszki. Na drugą: dławik i pętla okapowa, czyli kabel poprowadzony tak, by przed wejściem do puszki opadał poniżej niej. Woda spływająca po przewodzie skapnie wtedy z najniższego punktu pętli. Na trzecią: kropla silikonu w każdym otworze przed wkręceniem kołka.

Nie uszczelniaj puszki dookoła na całym obwodzie. W każdej zamkniętej obudowie na zewnątrz zbiera się kondensat, zwłaszcza jesienią i zimą przy dużych różnicach temperatur między dniem a nocą. Mała szczelina lub otwór odpływowy na dole pozwala tej wilgoci odparować i wypłynąć. Puszka całkowicie zamknięta silikonem po kilku miesiącach potrafi mieć w środku wodę, która nie ma którędy uciec.

Uziemienie ekranu przy skrętce FTP

Jeśli instalacja używa skrętki ekranowanej FTP, ekran musi być połączony z uziemieniem po jednej stronie, zwykle w szafie przy switchu lub rejestratorze. W puszce przy kamerze stosuje się ekranowany wtyk RJ45, a metalowa puszka nie powinna tworzyć drugiego, przypadkowego połączenia ekranu z ziemią przez mokry mur. Ekran podłączony z obu stron w różnych potencjałach może tworzyć pętlę i wprowadzać zakłócenia zamiast je usuwać. W typowym domu prostsza i równie skuteczna jest zwykła skrętka UTP.

Montaż na podbitce, narożniku i słupie

Podbitka to najwygodniejsze miejsce dla kamer kopułkowych. Kabel zwykle przychodzi od góry z przestrzeni nad podbitką, więc wchodzi prosto w tył puszki, a sama podbitka chroni przed deszczem. Pamiętaj tylko, że podbitka z cienkiej deski lub paneli PCV nie utrzyma ciężkiej kamery bez wzmocnienia: przykręć od góry deskę lub płytkę, w którą wejdą wkręty.

Narożnik wymaga adaptera narożnego. Najpierw przykręcasz adapter do obu ścian, potem puszkę do adaptera, na końcu kamerę do puszki. Kabel wierci się zwykle przez adapter w osi narożnika, dzięki czemu pozostaje całkowicie niewidoczny. Sprawdź, czy kąt narożnika jest prosty, bo przy zaokrąglonych narożnikach z tynkiem mozaikowym adapter może nie przylegać.

Słup to adapter słupowy z opaskami. Kabel prowadzi się zwykle wnętrzem słupa, jeśli jest rurą, albo w rurce osłonowej przymocowanej do słupa. Wyjście kabla z rury powinno być pod puszką i skierowane w dół, nigdy otwartym końcem do góry. Przy wolnostojącym słupie z kamerą daleko od domu pomyśl także o ochronie przepięciowej na kablu, bo długi przewód w ziemi lub na słupie zbiera przepięcia podczas burz.

Najczęstsze błędy przy montażu puszki do kamery

Większość awarii kamer zewnętrznych, które trafiają do serwisu jako „uszkodzone”, ma przyczynę w puszce lub jej braku. Oto błędy, które widzimy najczęściej. Szerszą listę pomyłek przy całej instalacji znajdziesz w artykule o najczęstszych błędach przy montażu kamer monitoringu.

Błąd 1: złącze na zewnątrz

Najpopularniejsze „rozwiązanie” to owinięcie wtyku taśmą izolacyjną i przyklejenie go do ściany za kamerą. Taśma po pierwszym lecie traci klej, a pod nią zostaje wilgoć, która nie ma jak wyschnąć. W efekcie złącze koroduje szybciej niż zupełnie odsłonięte. Jedyne trwałe rozwiązanie to schowanie złącza w puszce albo przeniesienie go do wnętrza budynku.

Błąd 2: wyjście kabla do góry

Kabel wprowadzony do puszki od góry działa jak rynna: każda kropla, która spłynie po nim, trafi prosto do środka, na złącza. To samo dotyczy rurki osłonowej z otwartym końcem skierowanym w górę. Kabel zawsze powinien wchodzić od dołu, od tyłu przez ścianę albo od boku po pętli okapowej, która opada poniżej puszki.

Błąd 3: brak zapasu kabla

Kabel przycięty „na styk” oznacza, że przy pierwszej awarii wtyku nie da się go ponownie zarobić bez przedłużania przewodu, czyli bez kolejnego złącza w puszce. Zostaw w puszce od 20 do 30 cm luzu, zwinięty w łagodną pętlę.

Puszka a wybór kamery: o czym pomyśleć przed zakupem

Najprościej jest dobierać puszkę razem z kamerą. Wielu producentów oferuje dla danej serii obudów dedykowane puszki, adaptery narożne i słupowe, które pasują do siebie bez kombinowania. Jeśli kupujesz kamery do nowego domu, zaplanuj od razu, które punkty będą na ścianie, które na podbitce, a które na narożniku, i dobierz do każdego właściwy element montażowy. Pomocny będzie też nasz poradnik o uchwytach do kamer monitoringu, który opisuje uchwyty ścienne i sufitowe.

W przypadku kamer WiFi zasilanych zasilaczem 12 V puszka jest równie potrzebna jak przy PoE: chowa się w niej wtyk zasilacza i ewentualnie złącze antenowe. Przy kamerach z akumulatorem i panelem solarnym puszka zwykle nie jest potrzebna, bo nie ma przewodów, ale warto chronić przewód od panelu przed przecięciem.

Podsumowanie: jak wybrać i zamontować puszkę do kamery

Puszka do kamery to kilkanaście minut dodatkowej pracy, które oszczędzają wiele godzin szukania przyczyny znikającego obrazu. Wybierz puszkę dopasowaną do podstawy kamery pod względem rozstawu otworów i średnicy, wystarczająco głęboką, by zmieściła ogonek z zapasem kabla, z tworzywa odpornego na UV lub z aluminium. Wprowadź kabel od dołu lub od tyłu, przez dławik i z pętlą okapową, uszczelnij górę i boki, a dół zostaw otwarty dla kondensatu. Złącze zawsze chowaj w środku.

Kompletny punkt kamerowy złożysz z trzech elementów: kamery WiFi IP LTE dopasowanej do miejsca, uchwytu lub puszki montażowej do jej podstawy i elementów montażowych, które utrzymają całość na elewacji przez lata.

Czytaj też

• Uchwyty do kamer monitoringu: rodzaje, zastosowania i parametry techniczne
• Po deszczu lub zimą kamera szwankuje: co oznacza IP66 w praktyce
• Najczęstsze błędy przy montażu kamer monitoringu