Woreczki na psie odchody - biodegradowalne worki na kupy psa

Ludzie szukają tego produktu kilkunastoma nazwami: woreczki na psie odchody, worki na kupy psa, worki na odchody, torebki na psie odchody, worki na fekalia, woreczki na kał, bioworki. Wszystkie opisują cienki worek foliowy, którym przez rękę zbiera się odchody z trawnika lub chodnika, zawiązuje i wyrzuca do kosza.

Dwa określenia warto rozróżnić. Rolka to pasek kilkunastu worków nawiniętych jeden za drugim i oddzielonych perforacją, którą odrywa się pojedynczy worek. Etui, nazywane też dozownikiem, kasetą lub pojemnikiem na worki, to małe pudełko na jedną rolkę, przypinane do smyczy albo paska. Worki kupuje się na zapas w rolkach, a etui raz, na lata.

Wszystkie zestawy zawierają ten sam worek, więc wybór sprowadza się do liczby sztuk i do tego, czy potrzebujesz etui.

Oznaczenie w nazwie, na przykład 20/15, czyta się jako liczbę rolek i liczbę worków na rolce. Każda rolka ma 15 worków, więc liczbę sztuk w zestawie liczysz, mnożąc pierwszą liczbę przez 15. Etui z zestawu 36/15 jest wykonane z polipropylenu, mieści jedną rolkę i ma klips do szlufki lub smyczy.

Szerokość 22 cm to tyle, ile potrzeba, żeby wsunąć dłoń jak w rękawiczkę, a długość 32 cm zostawia nad zawartością kilkanaście centymetrów folii na zawiązanie. To typowy rozmiar worków na odchody, więc rolki pasują do większości etui dostępnych w sklepach zoologicznych. Przed zakupem dozownika innej firmy porównaj jednak średnicę rolki z jego wnętrzem.

Grubość podaje się w mikronach (μm), czyli tysięcznych częściach milimetra. 15 μm to folia cienka i giętka: dobrze układa się na dłoni, a zawiązany worek zajmuje mało miejsca. Przy małym i średnim psie jeden worek wystarcza. Przy dużym psie i luźnych odchodach wygodniej jest założyć dwa worki jeden na drugi, co daje grubość 30 μm i pewność, że nic nie przecieknie.

Dorosły pies załatwia się zwykle jeden do trzech razy dziennie, szczenię i pies na zmianie karmy częściej. Do tego dochodzą worki zużyte podwójnie przy dużym psie albo zmarnowane na wietrze. Najprościej przyjąć 2 lub 3 worki dziennie na jednego psa i policzyć, na ile wystarczy zestaw.

Wzór jest prosty: liczba worków w zestawie podzielona przez dzienne zużycie daje liczbę dni. Przy dwóch psach dzienne zużycie podwajasz, więc zestaw 360 sztuk wystarczy na około dwa do trzech miesięcy. Rolka 15 worków przy dwóch-trzech workach dziennie kończy się po pięciu do siedmiu dniach, dlatego w etui warto mieć zawsze drugą, zapasową rolkę.

Mniejszy zestaw ma sens, gdy worki mają się zużyć w ciągu kilku miesięcy, a nie leżeć latami. Worki biodegradowalne starzeją się szybciej niż zwykła folia, o czym więcej w sekcji o przechowywaniu. Duży zestaw wybierz, gdy psów jest kilka albo gdy wyprowadzasz cudze psy i rozdajesz rolki opiekunom.

Hasło BIO na opakowaniu worków na odchody nie jest jedną normą. Kryją się pod nim trzy różne rzeczy, a od nich zależy, co dzieje się z workiem po wyrzuceniu.

Worki z tej kategorii są opisane na kartach jako biodegradowalne, BIO. Karty nie podają certyfikatu kompostowalności według normy EN 13432, więc nie traktuj ich jak worka do kompostownika ani przydomowego kompostu. Kompost z psimi odchodami i tak nie nadaje się do nawożenia warzyw, bo kał psa może zawierać jaja pasożytów.

Rozkład worka biodegradowalnego zachodzi w obecności wilgoci, ciepła i mikroorganizmów. W szczelnie zawiązanym worku w koszu ulicznym takich warunków długo nie ma, dlatego realna przewaga worków BIO nad zwykłą folią to głównie mniejszy ślad po trafieniu do środowiska, na przykład gdy worek zgubi się w lesie. Najlepszy worek ekologiczny to i tak ten, który trafi do kosza.

Grubość worka ma znaczenie w dwóch momentach: gdy chwytasz odchody przez folię i gdy niesiesz zawiązany worek do kosza. Cienka folia lepiej czuje kształt pod palcami i łatwiej zebrać wszystko jednym ruchem. Grubsza jest odporniejsza na przebicie przez patyk czy żwir zebrany razem z kupą.

Przy psach małych i średnich worek 15 μm o wymiarach 32 x 22 cm mieści odchody z dużym zapasem. Przy dużych rasach, takich jak owczarek, labrador czy dog, zawartość jest większa i cięższa, więc worek wypełnia się do połowy. Nadal da się go zawiązać, ale wygodniej jest założyć dwa worki naraz albo zebrać odchody na dwa razy. Przy biegunce zawsze bierz dwa.

Nie przekłuwaj worka, wciskając go palcami w trawę. Zbieraj odchody z góry, obejmując je dłonią w worku, a dopiero potem przewróć worek na lewą stronę.

Luźna rolka w kieszeni kurtki rozwija się, zbiera okruchy i wilgoć, a w potrzebie trudno znaleźć jej koniec. Etui rozwiązuje te problemy: rolka siedzi w środku, koniec worka wystaje przez szczelinę i odrywa się jednym pociągnięciem, a perforacja następnego worka zostaje w środku.

Etui z zestawu 36/15 ma klips do szlufki lub smyczy. Przypięte do smyczy zawsze wychodzi razem z psem, więc nie zostawisz worków w drugiej kurtce. Jeśli chcesz mieć etui przy każdej smyczy, na przykład dla dwóch domowników, zestaw z etui uzupełnij później samymi rolkami, takimi jak 20/15. Rolkę wymieniasz, otwierając etui, wkładając nową rolkę tak, żeby worki odwijały się od spodu, i przeciągając koniec pierwszego worka przez szczelinę.

1. Oderwij jeden worek wzdłuż perforacji i rozdziel brzegi palcami. Biodegradowalną folię łatwiej otworzyć, gdy lekko ją potrzesz.
2. Włóż dłoń do środka worka jak w rękawiczkę, aż palce dojdą do dna.
3. Chwyć odchody przez folię jednym ruchem, z góry, bez wciskania worka w ziemię.
4. Drugą ręką zsuń brzegi worka z nadgarstka, przewracając go na lewą stronę. Odchody są w środku, dłoń na zewnątrz.
5. Wypuść powietrze i zawiąż worek na supeł z dwóch brzegów. Na mrozie zawiązuj w rękawiczce, folia jest wtedy mniej elastyczna.
6. Wyrzuć worek do najbliższego kosza na śmieci. Nie zostawiaj go przy drzewie ani na płocie z zamiarem zabrania w drodze powrotnej.

Po powrocie z każdego spaceru umyj ręce, nawet jeśli dłoń nie dotknęła odchodów. Przy szczeniętach i psach po odrobaczaniu to szczególnie ważne.

Codzienne sprzątanie to też najprostsza kontrola zdrowia psa. Zbierając odchody przez cienką folię, od razu widzisz i czujesz ich konsystencję, kolor i ilość. Prawidłowe odchody są zwykle uformowane, brązowe i dają się zebrać jednym ruchem bez śladów na trawie.

Powody do obserwacji to biegunka trwająca dłużej niż dobę, odchody bardzo twarde i suche, nagła zmiana koloru na czarny lub bardzo jasny, widoczna krew lub śluz, a także elementy przypominające ziarenka ryżu albo nitki, które mogą oznaczać pasożyty. W takiej sytuacji skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Bywa, że prosi on o próbkę kału: zbierz wtedy świeże odchody czystym workiem, zawiąż go szczelnie i oddaj w ciągu kilku godzin.

Zmiana karmy, smakołyki od gości albo zjedzona trawa często na dzień lub dwa zmieniają odchody. Wtedy w etui przydaje się więcej worków niż zwykle, bo przy luźnych odchodach bierze się dwa naraz.

Odchody psa w worku wrzuca się do kosza ulicznego albo do domowego pojemnika na odpady. Którego pojemnika użyć w domu, określa regulamin utrzymania czystości Twojej gminy. W większości gmin psie odchody trafiają do odpadów zmieszanych, a niektóre dopuszczają pojemnik na bioodpady. Do żółtego pojemnika na tworzywa worek z odchodami nie należy nigdy, nawet jeśli sam worek jest z folii.

Nie wrzucaj worków do toalety. Folia biodegradowalna nie rozpuszcza się w wodzie i może zatkać kanalizację, a oczyszczalnie nie są przystosowane do psich odchodów razem z workiem. Jeśli w domu segregujesz odpady, wygodnie jest mieć osobny, zamykany pojemnik na odpady zmieszane z pokrywą, na przykład z zestawu koszy do segregacji 3 x 25 l. Więcej modeli jest w kategorii kosze na śmieci.

Obowiązek sprzątania odchodów psa w miejscach publicznych wynika z regulaminu utrzymania czystości i porządku, który uchwala każda gmina. Dotyczy zwykle chodników, trawników, placów, parków i klatek schodowych, a w wielu miastach także terenów zielonych przy blokach. Za niesprzątnięcie straż miejska lub policja może nałożyć mandat na podstawie Kodeksu wykroczeń.

Szczegóły różnią się między gminami, na przykład tym, czy obowiązek obejmuje tereny leśne i nieużytki. Prościej przyjąć zasadę, że odchody sprząta się wszędzie tam, gdzie mogą stanąć ludzie albo bawić się dzieci. Niektóre gminy ustawiają kosze z dozownikami worków, ale bywają puste, więc własny zapas w etui to jedyna pewna opcja.

• Zimą odchody szybko zamarzają i przyklejają się do śniegu. Zbieraj je zaraz po załatwieniu się psa, póki są luźne. Na oblodzonym chodniku zadbaj też o siebie: przy wczesnych spacerach przydają się raczki na buty.
• W deszczu mokra folia lepiej się klei do dłoni. Trzymaj rolkę w etui, a nie w kieszeni, żeby worki nie posklejały się od wilgoci.
• W lesie obowiązują przepisy o zaśmiecaniu lasu, a zostawiony worek, nawet biodegradowalny, będzie widoczny przez wiele miesięcy. Jeśli nie ma kosza, zawiązany worek zabierz ze sobą do pierwszego kosza przy parkingu.
• W górach i na szlakach w parkach narodowych odpady, w tym psie odchody, zabiera się ze sobą. Przy dłuższej trasie przyda się szczelny pojemnik lub dodatkowy worek na zawiązane worki, przypięty do plecaka.

Te same worki sprawdzają się przy kuwecie kota. Grudkę żwirku z odchodami zbiera się łopatką do worka, zawiązuje i wyrzuca, dzięki czemu kosz w kuchni mniej pachnie. Rozmiar 32 x 22 cm mieści zawartość kilku zgarnięć łopatką. Przy żwirku drewnianym, roślinnym albo bentonitowym zapytaj w gminie, gdzie go wyrzucać, bo zasady dla zużytego żwirku też się różnią.

Worki przydają się również przy sprzątaniu klatki królika, świnki morskiej czy ptaków, przy zbieraniu zużytej ściółki i przy podróży ze zwierzęciem w samochodzie. Szersze omówienie higieny różnych zwierząt jest w kategorii artykuły dla zwierząt.

Folia biodegradowalna jest zaprojektowana tak, żeby z czasem się rozkładać, więc gorzej znosi długie przechowywanie niż zwykła folia polietylenowa. Ciepło, wilgoć i światło słoneczne przyspieszają jej starzenie: worki stają się sztywniejsze, kruche i łatwiej pękają przy zawiązywaniu.

Zapas trzymaj w zamkniętym opakowaniu, w suchej szafce w temperaturze pokojowej, z dala od kaloryfera i okna. Nie zostawiaj rolek latem w samochodzie na słońcu. Kupuj tyle, żeby zapas zużyć zwykle w ciągu kilku do kilkunastu miesięcy, a nowe rolki wkładaj na tył szafki, żeby starsze szły pierwsze.

W awaryjnej sytuacji zadziała każdy cienki worek: śniadaniówka, worek po pieczywie, reklamówka. Na co dzień to zły pomysł. Worki śniadaniowe są zwykle przezroczyste, mniejsze i nie mają rolki pasującej do etui. Reklamówki są za duże, nie dają czucia pod palcami i trudno je szczelnie zawiązać.

Worki z marketów i dyskontów mają ten sam cel co worki w tej kategorii. Porównując je, patrz na liczbę sztuk zamiast liczby rolek, na wymiar worka, grubość w mikronach i na to, co dokładnie oznacza napis BIO na danym opakowaniu. Cena za sztukę liczy się tylko przy tym samym rozmiarze i grubości.

• Rolka - kilkanaście worków nawiniętych w pasek, oddzielonych perforacją.
• Etui, dozownik, kaseta - pojemnik na rolkę, przypinany do smyczy lub paska.
• Mikron (μm) - tysięczna część milimetra, jednostka grubości folii.
• Biodegradowalny - ulegający rozkładowi przez mikroorganizmy, bez określenia czasu i warunków.
• Kompostowalny - spełniający normę kompostowania, zwykle EN 13432, potwierdzony certyfikatem.
• Oxo-degradowalny - folia kruszona do mikroplastiku przez dodatek; w UE zakazana.
• Perforacja - linia nacięć między workami na rolce.

1. Ile worków dziennie zużywasz na wszystkie psy w domu?
2. Na ile dni ma wystarczyć zapas, żeby nie leżał dłużej niż kilka do kilkunastu miesięcy?
3. Czy masz etui z klipsem, czy kupujesz pierwszy zestaw razem z etui?
4. Czy rolka pasuje do Twojego etui, jeśli masz dozownik innej firmy?
5. Czy wymiar 32 x 22 cm i grubość 15 μm wystarczą przy Twoim psie, czy przy dużym psie planujesz po dwa worki?
6. Czy wiesz, do którego pojemnika w Twojej gminie wyrzuca się psie odchody?

Wszystkie akcesoria dla psa znajdziesz w kategorii dla psów.