Jaki internet do kamer: ile Mb/s uploadu potrzebuje monitoring

Jaki internet do kamer wybrać, zależy przede wszystkim od jednej liczby, której większość osób nie zna: prędkości wysyłania danych, czyli uploadu. Pakiet reklamowany jako 300 Mb/s może mieć w drugą stronę tylko 20 Mb/s, a to właśnie upload decyduje, czy podgląd z kamer na telefonie poza domem jest płynny, czy co chwilę się zacina. W tym poradniku liczymy, ile Mb/s potrzebuje jedna kamera i cały zestaw, porównujemy łącza i pokazujemy, co zrobić, gdy internet jest za słaby.

Krótka odpowiedź: do zdalnego podglądu jednej kamery w niskiej jakości wystarczy od 0,5 do 1 Mb/s uploadu, a do płynnego oglądania czterech kamer w pełnej rozdzielczości trzeba zwykle od 8 do 20 Mb/s. Jeśli dopiero kompletujesz sprzęt, zobacz kamery WiFi IP i LTE, bo typ kamery i jej kodek wpływają na wymagania wobec łącza bardziej niż sama rozdzielczość.

Upload czy download: która prędkość ma znaczenie

Kamera w domu działa odwrotnie niż komputer, na którym oglądasz filmy. Ona nie pobiera danych z internetu, tylko je wysyła. Gdy włączasz podgląd w aplikacji w pracy albo na urlopie, obraz płynie z kamery (lub rejestratora) przez Twój domowy router w górę, do serwera producenta lub bezpośrednio do telefonu. Dlatego liczy się upload łącza w domu, w którym stoją kamery.

Download ma znaczenie po drugiej stronie, czyli w telefonie, który ogląda obraz. Tu wymagania są niskie, bo każdy przyzwoity zasięg LTE pobierze kilka Mb/s bez trudu. Problem prawie zawsze leży w domu: łącza DSL, kablowe i część ofert radiowych mają upload od 5 do 10 razy mniejszy niż download.

Ważna różnica: kamera, która nagrywa lokalnie na kartę pamięci lub do rejestratora, w ogóle nie zużywa internetu, dopóki nikt nie ogląda obrazu zdalnie. Łącze obciąża dopiero podgląd na żywo, odtwarzanie nagrań przez aplikację i wysyłanie klipów do chmury. Szczegóły zużycia danych w skali miesiąca opisaliśmy w tekście ile internetu zużywa kamera WiFi.

Ile Mb/s potrzebuje jedna kamera: tabela

Poniższe wartości to typowe zakresy strumienia głównego (main stream) przy umiarkowanym ruchu w kadrze. Rzeczywisty bitrate zależy od ustawień kamery, ilości szczegółów i ruchu w obrazie: drzewo poruszane wiatrem albo nocny szum potrafią podnieść go o połowę.

Dwa wnioski z tabeli. Po pierwsze, kodek H.265 zmniejsza zapotrzebowanie mniej więcej o połowę przy tej samej jakości, więc przy słabym łączu to pierwsza rzecz do sprawdzenia w ustawieniach. Po drugie, przejście z 15 na 25 klatek na sekundę podnosi bitrate o około jedną trzecią, a dla monitoringu domu 15 kl./s zwykle w zupełności wystarcza.

Kilka kamer naraz: jak policzyć cały system

Najczęstszy błąd to mnożenie bitrate'u jednej kamery przez liczbę kamer i zakładanie, że tyle trzeba mieć zawsze. W praktyce aplikacja w widoku siatki (cztery lub więcej okienek) pobiera z każdej kamery sub-stream, a pełną jakość tylko z tej, którą powiększysz. Zapotrzebowanie liczy się więc tak:

• Widok siatki: liczba kamer razy bitrate sub-streamu (np. 4 x 0,5 Mb/s = 2 Mb/s).
• Jedna kamera na pełnym ekranie: bitrate strumienia głównego tej kamery (np. 4 MP H.265 przy 15 kl./s, około 2,5 Mb/s).
• Odtwarzanie nagrań z rejestratora: tyle co strumień główny, czasem więcej przy przewijaniu z przyspieszeniem.
• Zapas: dodaj co najmniej 30 procent, bo z tego samego łącza korzystają domownicy, kopie zapasowe telefonów i aktualizacje.

Osobna sprawa to kamery z nagrywaniem do chmury. Każda wysyła wtedy klipy niezależnie od tego, czy ktoś ogląda, więc przy kilku kamerach w ruchliwym miejscu upload bywa zajęty przez większość dnia. O tym, kiedy monitoring zaczyna przeszkadzać domownikom, piszemy w artykule czy kamera WiFi spowalnia internet.

LTE, światłowód czy internet radiowy

Rodzaj łącza ma większe znaczenie niż liczba w nazwie pakietu. Liczy się realny upload wieczorem, stabilność oraz to, czy operator daje publiczny adres IP, czy ukrywa Cię za wspólną bramą (CGNAT). Kamery z chmurą producenta radzą sobie z CGNAT bez problemu, ale bezpośredni dostęp do rejestratora przez przekierowanie portów wtedy nie zadziała.

Przy LTE dochodzi limit danych. Kamera, którą oglądasz kilka minut dziennie, zużyje kilka GB miesięcznie, ale ciągłe wysyłanie do chmury potrafi przekroczyć 100 GB. Jak to ograniczyć, opisaliśmy w osobnym poradniku o ograniczaniu transferu kamer LTE.

Jak zmierzyć upload: uruchom test prędkości na komputerze podłączonym kablem do routera, wieczorem między 19 a 22, kiedy sieć jest najbardziej obciążona. Wynik z telefonu przez Wi-Fi zaniża wartość i nie mówi nic o łączu. Powtórz pomiar dwa lub trzy razy i bierz pod uwagę najniższy wynik.

Sub-stream: najtańsza optymalizacja podglądu

Każda współczesna kamera IP i każdy rejestrator wysyłają dwa strumienie równocześnie: główny w pełnej rozdzielczości do nagrywania oraz pomocniczy (sub-stream) w niskiej rozdzielczości, zwykle 640 x 360 lub 704 x 576 pikseli. To właśnie sub-stream sprawia, że podgląd czterech kamer działa nawet na słabym DSL.

W aplikacji szukaj przełącznika jakości opisanego jako SD/HD, „płynny/wyraźny” albo „standard/wysoka”. Ustaw SD jako domyślny dla podglądu zdalnego i przełączaj na HD tylko wtedy, gdy chcesz odczytać szczegół, na przykład tablicę rejestracyjną. W rejestratorze możesz też obniżyć parametry samego sub-streamu: 8 kl./s i bitrate 384 kb/s w zupełności wystarczą do sprawdzenia, czy na podwórku wszystko jest w porządku.

Błąd do uniknięcia: ustawienie sub-streamu na tę samą rozdzielczość co strumień główny „żeby było ładniej”. Wtedy podgląd siatki obciąża łącze tak samo jak pełny obraz, a zysk z dwóch strumieni znika.

Co zrobić, gdy internet jest za słaby

Jeśli obraz się zacina, ładuje kilkanaście sekund albo aplikacja zgłasza przekroczenie czasu połączenia, nie zaczynaj od zmiany operatora. Przejdź po kolei przez listę, od najtańszych kroków:

1. Włącz H.265 (lub H.265+) w kamerach i rejestratorze. Zysk to zwykle od 40 do 50 procent pasma.
2. Obniż FPS strumienia głównego do 12 lub 15 kl./s. Do nagrań z podwórka to w zupełności wystarczy.
3. Ustaw stały limit bitrate'u (CBR lub VBR z górną granicą), np. 2048 kb/s dla 4 MP. Bez limitu kamera w nocy lub przy deszczu może wysyłać dwa razy więcej.
4. Przełącz podgląd na sub-stream jako domyślny w aplikacji.
5. Nagrywaj lokalnie, a do chmury wysyłaj tylko powiadomienia z miniaturą. Rejestrator albo karta pamięci przejmują całą pracę, a łącze jest używane tylko wtedy, gdy oglądasz.
6. Sprawdź Wi-Fi między kamerą a routerem. Słaby sygnał w domu daje identyczne objawy jak słaby internet, a sam upload może być w porządku.

Lokalny zapis jest najskuteczniejszym rozwiązaniem przy słabym łączu, bo oddziela nagrywanie od internetu. Nawet gdy podgląd z zewnątrz chwilowo nie działa, rejestrator dalej zapisuje obraz w pełnej jakości, a nagranie pobierzesz później. Gotowe urządzenia do takiego układu znajdziesz w kategorii rejestratory NVR; przy wyborze zwróć uwagę na obsługę H.265, liczbę kanałów z zapasem na przyszłość i możliwość ustawienia parametrów sub-streamu dla każdej kamery osobno.

Czytaj też

• Jak zmniejszyć zużycie internetu przez kamerę
• Zestaw 4K zacina podgląd lub odtwarzanie: gdzie kończy się wydajność systemu
• Podgląd kamery działa w domu, ale nie przez internet mobilny